Charles Johnson (baseballista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charles Johnson
łapacz
Pełne imię i nazwisko Charles Edward Johnson, Jr.
Data i miejsce urodzenia 20 lipca 1971
Fort Pierce, Floryda
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 6 maja 1994
Ostatni występ 11 listopada 2005
Statystyki
Średnia uderzeń 0,245
Home runy 167
Uderzenia 940
RBI 570
Kariera klubowa
Lata Kluby
1994–1998 Florida Marlins
1998 Los Angeles Dodgers
1999–2000 Baltimore Orioles
2000 Chicago White Sox
2001–2002 Florida Marlins
2003–2004 Colorado Rockies
2005 Tampa Bay Devil Rays

Charles Edward Johnson, Jr. (ur. 20 lipca 1971) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łapacza.

W Major League Baseball zadebiutował w 1994, a karierę zawodniczą zakończył w 2005. W tym czasie cztery razy zdobył Złotą Rękawicę, dwukrotnie zagrał w Meczu Gwiazd i jako zawodnik Florida Marlins wygrał World Series[1][2].

Jest jednym z trzech łapaczy w historii ligi (obok Buddy'ego Rosara i Mike'a Matheny'ego), który w przynajmniej 100 meczach z rzędu nie zaliczył błędu[3].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
All-Star 1997, 2001 [1]
Gold Glove Award 1995, 1996, 1997, 1998 [1]
Zwycięzca w World Series 1997 [2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Charles Johnson Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 20 września 2014].
  2. a b 1997 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 20 września 2014].
  3. Giants catcher Mike Matheny announces retirement (ang.). mlb.com. [dostęp 20 września 2014].