Chevrolet El Camino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chevrolet El Camino
Ilustracja
El Camino rocznik 1968
Producent Chevrolet (GM)
Okres produkcji 1959–1960
1964–1987
Miejsce produkcji  Stany Zjednoczone
Dane techniczne
Segment coupé utility
Typy nadwozia 2-drzwiowy pick-up
Rodzaj napędu tylny
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
GMC Sprint
GMC Caballero
Konkurencja Ford Ranchero

Chevrolet El Camino – pojazd typu coupé utility produkowany pod marką Chevrolet w latach 1959–1960. Wprowadzony został jako odpowiedź na Forda Ranchero. Kolejne wcielenie pojazdu produkowane było w latach 1964–1977 (oparte na modelu Chevelle, ostatnie w 1978–1987 (pokrewne z Malibu). GMC produkowało bliźniacze modele - od 1971 Sprint, od 1978 Caballero. Trzecia generacja z najmocniejszymi silnikami zaliczane były do segmentu muscle cars[1][2].


I generacja (1959-1960)[edytuj | edytuj kod]

'59 El Camino

Pierwsza generacja El Camino trafiła na rynek 18 października 1958 (jako rocznik 1959), dwa lata później od Forda Ranchero[2]. Był to rok kiedy zaprezentowany zupełnie nowy nurt przy projektowaniu dużych modeli Chevroleta (Biscayne i Bel Air). Przez pierwszy rok produkcji sprzedano 22 246 egzemplarzy El Camino w porównaniu z 14 169 Ranchero. Pick-up Chevroleta cechował się długością nadwozia równą 5360 mm przy rozstawie osi 3000 mm[3]. Ranchero wyposażony był we wzmocnione zawieszenie przejęte z wytrzymalszych konstrukcji kombi Forda, Chevrolet zaś przejął do El Camino zawieszenie ze swoich standardowych modeli osobowych, przez co ładowność wynosiła niecałe 300 kg[4].

Pojazd dostępny był z silnikami: V8 283 (4,6 l) z 2- lub 4-gardzielowym gaźnikiem, V8 348 (5,7 l) Turbo-Thrust z gaźnikiem 4-gardzielowym lub trzema 2-gardzielowymi, V8 283 z wtryskiem paliwa Ramjet Fuel Injection oraz R6 235 (3,9 l). Rocznik 1960 niewiele różnił się od poprzedniego, sprzedano 14 163 egzemplarze co skłoniło Chevroleta do zakończenia produkcji modelu. W tym samym czasie Ford sprzedał 21 027 sztuk nowego Ranchero (oparty na modelu Falcon).


Druga generacja (1964–1967)[edytuj | edytuj kod]

Druga generacja El Camino została skonstruowana w oparciu o model Chevelle[2]. Jej debiut odbył się 1964, oba pojazdy w przedniej części nadwozia (do słupków B) były identyczne[2]. El Camino miał być jednak pojazdem użytkowym, nie oferowano więc z nim najmocniejszych silników z Chevelle. Początkowo pojazd dostępny był z silnikami: R6 194 (3,2 l) i R6 230 (3,8 l) oraz V8 283 (4,6 l) Small-Block z gaźnikiem 2- lub 4-gardzielowym. Pod koniec 1964 roku dodano do oferty dwa warianty motoru V8 327 (5,4 l) Small-Block[5].

Rocznik 1965 charakteryzował się odświeżonym pasem przednim i mocniejszym silnikiem V8 327 generującym moc 355 KM (251 kW). Pozostałe silniki zostały przeniesione bez większych zmian z poprzedniego rocznika[6].


Rocznik 1966 otrzymał nowy silnik V8 396 (6,5 l) Big-Block o mocy 330-380 KM (242-280 kW). Opcjonalnie pojazd można było doposażyć przy zakupie w obrotomierz[7]. Rocznik 1967 El Camino podążał stylistycznie za równoległym Chevelle, nieznacznie zmieniono pas przedni, zderzaki oraz wyposażenie.


Trzecia generacja (1968–1972)[edytuj | edytuj kod]

1972 El Camino

Trzecia generacja El Camino została wprowadzona na rynek razem z rocznikiem 1968. Opierała się ona na przedłużonej płycie podłogowej przejętej z wersji kombi modelu Chevelle, rozstaw osi wynosił 2946 mm, długość całkowita 5283 mm. Nowe El Camino dzieliło wersje wystroju i wyposażenia z Chevelle Malibu. Jednostka V8 Turbo-Jet 396 (6,5 l) generowała 330 KM (242 kW) lub 355 KM (260 kW). Na liście dostępnych silników ponownie znalazł się motor L78 o mocy 380 KM (280 kW). Standardowo wszystkie silniki zblokowane były z 3-biegową manualną skrzynią biegów, opcjonalnie dostępny był 4-biegowy automat. Wersje El Camino SS zaliczane są do segmentu muscle cars[2].

Rocznik 1969 różnił się od poprzedniego tylko detalami - głównie bardziej zaokrąglonymi szczegółami pasa przedniego nadwozia. Kolejny model rocznikowy, 1970, cechował się bardziej ostrymi liniami nadwozia i mniejszą liczbą obłości. W 1971 roku zadebiutował bliźniaczy model od GMC - Sprint. Od 1972 roku rozpoczął się stopniowy spadek mocy maksymalnej silników spowodowane wprowadzeniem ostrzejszych norm emisji spalin.


Czwarta generacja (1973–1977)[edytuj | edytuj kod]

1977 El Camino Classic

W roku 1973 zaprezentowano kolejną generację El Camino. Oparta została ona na podwoziu nowego Chevelle kombi. Zastosowano w niej przednie zderzaki o nowoczesnej konstrukcji, które podnosiły jednak masę własną pojazdu. Wersja podstawowa i SS modelu El Camino dzieliła wyposażenie wnętrza i wystrój nadwozia z Chevelle Malibu, El Camino Classic wprowadzone na rynek w 1974 roku zaś z bardziej luksusowym Chevelle Malibu Classic.


Piąta generacja (1978–1987)[edytuj | edytuj kod]

1982-1987 El Camino

Piąta generacja El Camino została oparta na równoległej czasowo generacji modelu Malibu. Oferowana była w czterech wariantach wyposażenia: Classic, Black Knight (1978)/Royal Knight (1979–83), Conquista i Super Sport. Początkowo jako podstawowe źródło napędu służyły silniki V6 Chevrolet 90° i Buick V6, opcjonalnie dostępny był V8 Small-Block (5,0 l). W latach 1982-84 oferowany był także pochodzący od Oldsmobile silnik wysokoprężny. Rozstaw osi piątej generacji wynosił 2972 mm. Produkcji El Camino zaprzestano w roku 1987[2].


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rob Wagner: History of the Chevy El Camino (ang.). eHow.com. [dostęp 2012-09-30].
  2. a b c d e f Chevrolet introduces the El Camino (ang.). history.com. [dostęp 2012-09-30].
  3. John A. Gunnell: Standard Catalog of American Light-Duty Trucks. krause Publications, 1993. ISBN 0-87341-238-9. (ang.)
  4. Aaron Severson: Cowboy Cadillacs: The Chevrolet El Camino and Ford Ranchero (ang.). ateupwithmotor, 2009-12-05. [dostęp 2012-09-30].
  5. 1964 El Camino brochure
  6. 1965 El Camino brochure
  7. Directory Index: Chevrolet_El_Camino-GMC_Caballero/1966_Chevrolet_El_Camino_Brochure (ang.). Oldcarbrochures.com. [dostęp 2012-04-09].