Chorąży wielki litewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Chorąży wielki litewski (łac. vexillifer) – urząd dworski I Rzeczypospolitej.

Po raz pierwszy pojawił się na Litwie w 1499 r.

Chorąży wielki litewski nosił chorągiew wielką Wielkiego Księstwa Litewskiego przy władcy, w czasie najważniejszych ceremonii dworskich takich jak koronacje, pogrzeby, hołdy pruskie i kurlandzkie. Stał zazwyczaj po prawej stronie monarchy. Stopniowo urząd ten stawał się czysto tytularnym.