Chromatyda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Diagram przedstawiający chromosom, na którym oznaczono: krótkie (3) i długie (4) ramię prawej chromatydy (1) oraz centromer (2).

Chromatyda (gr. chrṓma = barwa; eídos = postać, kształt) – ramię (połowa) chromosomu widoczne w fazach bezpośrednio poprzedzających podział komórki jako odrębna jednostka morfologiczna. W wyniku replikacji DNA każdy chromosom ma dwie identyczne chromatydy, które połączone są centromerem i nazywają się chromatydami siostrzanymi. Powstają one zwykle w fazie S cyklu komórkowego[1]. Chromatydy jako części chromosomu składają się z chromatyny zbudowanej z włókien chromatyny ułożonych w pętle. Włókno chromatyny o szerokości 30 nm to nukleosomy (jeden nukleosom tworzy DNA nawinięte na oktamer histonowy) zwinięte w helisę i ułożone jeden ne drugim[1]. Podczas anafazy (w mitozie i drugim podziale mejotycznym) wszystkie chromatydy stają się chromosomami potomnymi, które przemieszczają się do przeciwległych biegunów komórki, dzięki skracającym się włóknom wrzeciona podziałowego (kariokinetycznego)[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b c Marek Guzik, Ryszard Kozik, Ewa Jastrzębska, Renata Matuszewska, Ewa Pyłka-Gutowska, Władysław Zamachowski: Biologia na czasie 1. Podręcznik dla liceum ogólnokształcącego i technikum. Zakres rozszerzony. Do nowej podstawy programowej. Rok dopuszczenia: 2013. Numer ewidencyjny w wykazie MEN: 564/2/2013. s. 61 i 60. ISBN: 978-83-267-2133-5.