Cinnyris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cinnyris[1]
Cuvier, 1816[2]
Przedstawiciel rodzaju – nektarnik stalowy (C. asiaticus)
Przedstawiciel rodzaju – nektarnik stalowy (C. asiaticus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina nektarniki
Rodzaj Cinnyris
Typ nomenklatoryczny

Certhia splendida Shaw, 1811 = Certhia coccinigaster Latham, 1801

Synonimy
  • Aidemonia Reichenbach, 1853[3]
  • Notiocinnyris Roberts, 1922[4]
  • Aethocinnyris Roberts, 1922[5]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Cinnyrisrodzaj ptaka z rodziny nektarników (Nectariniidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce i Azji[6].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 9-19 cm; masa ciała 4-24 g (samce są z reguły nieco cięższe od samic)[7].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Cinnyris: gr. κιννυρις kinnuris – mały ptak wspomniany przez Hezychiusza, wciąż nie zidentyfikowany[8].
  • Aidemonia: gr. αιδημων aidēmōn, αιδημονος aidēmonos – skromny, poważny, wstydliwy, od αιδεομαι aideomai – być wstydliwym[9]. Gatunek typowy: Certhia cuprea Shaw, 1812.
  • Notiocinnyris: gr. νοτιος notios – południowy, od νοτος notos – południe; genus Cinnyris Cuvier, 1816[10]. Gatunek typowy: Certhia afra Linnaeus, 1766.
  • Aethocinnyris: lapsus słowny nazwy Notiocinnyris Roberts, 1922 (por. gr. αηθης aēthēs – dziwny; rodzaj Cinnyris Cuvier, 1816)[11].

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[12]:

Przypisy

  1. Cinnyris, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. G. Cuvier: Le règne animal distribué d'après son organisation: pour servir de base a l'histoire naturelle des animaux et d'introduction a l'anatomie comparée. T. 1. Paryż: Chez Déterville, 1817, s. 411. (fr.)
  3. H.G.L. Reichenbach: Handbuch der speciellen Ornithologie. Dresden: Expedition der vollstandigsten Naturgeschichte, 1853, s. 277. (niem.)
  4. Roberts 1922 ↓, s. 253.
  5. Roberts 1922 ↓, s. 254.
  6. F. Gill & D. Donsker: Dippers, leafbirds, flowerpeckers & sunbirds (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2017-08-17].
  7. R. Cheke & C. Mann: Family Nectariniidae (Sunbirds). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 13: Penduline-tits to Shrikes. Barcelona: Lynx Edicions, 2008, s. 273–303. ISBN 84-96553-45-0. (ang.)
  8. Jobling 2017 ↓, s. Cinnyris.
  9. Jobling 2017 ↓, s. Aidemonia.
  10. Jobling 2017 ↓, s. Notiocinnyris.
  11. Jobling 2017 ↓, s. Aethocinnyris.
  12. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Nectariniidae Vigors, 1825 – nektarniki – Sunbirds (wersja: 2017-04-13). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-08-17].
  13. R.C.K. Bowie, J. Fjeldså, J. Kiure & J.B. Kristensen. A new member of the greater double-collared sunbird complex (Passeriformes: Nectariniidae) from the Eastern Arc Mountains of Africa. „Zootaxa”. 4175 (1), s. 23–42, 2016. DOI: 10.11646/zootaxa.4175.1.3. (ang.). 
  14. a b R.C.K. Bowie, J. Fjeldså, S.J. Hackett & T.M. Crowe. Systematics and biogeography of double-collared sunbirds from the Eastern Arc Mountains, Tanzania. „The Auk”. 121 (3), s. 660-681, 2004. DOI: 10.1642/0004-8038(2004)121%5B0660%3ASABODS%5D2.0.CO%3B2 (ang.). 
  15. a b I. Sinclair & P. Ryan: Birds of Africa South of the Sahara. Wyd. 2. Kapsztad: Struik Publishers, 2010. ISBN 1770076239. (ang.)

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-08-17]. (ang.)
  2. A. Roberts. Review of the nomenclature of South African birds. „Annals of the Transvaal Museum”. 8 (4), s. 187–272, 1922 (ang.).