Clifford Olson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Clifford Robert Olson Jr (ur. 1 stycznia 1940 w Vancouver w Kanadzie, zm. 30 września 2011 w Laval[1]) – seryjny morderca i gwałciciel, który zabił 11 dzieci w latach 80.

Młodość[edytuj]

Dorastał w rodzinie podobno nie wykazującej oznak patologii (w przeciwieństwie do wielu innych seryjnych morderców). Mimo to wcześnie wykazał skłonności do przestępstwa. Często wagarował, a w wieku 13 lat dokonał pierwszej kradzieży. Miał reputację łobuza i pozera, chodziły również słuchy, że torturuje i zabija zwierzęta. Jako dorosły zebrał kilkanaście wyroków za przestępstwa – od oszustw, przez nielegalne posiadanie broni, aż po napad z bronią w ręku. Spędził w więzieniu wiele czasu, chociaż kilkukrotnie udało mu się uciec.

Zbrodnie[edytuj]

17 listopada 1980 Olson uprowadził 12-letnią Christine Weller w Surrey w Kolumbii Brytyjskiej. Została znaleziona w pierwszy dzień Świąt Bożego Narodzenia, uduszona paskiem i z wieloma ranami kłutymi. 16 kwietnia 1981 zniknęła 13-letnia Colleen Marian Daignault. Zanim znaleziono jej ciało, upłynęło 5 miesięcy. Do tego czasu Olson uprowadził 16-letniego Daryna Todda Johnsrude'a, zmiażdżył głowę chłopca młotkiem, a ciało porzucił w rowie.

W maju 1981 Olson ożenił się. Mniej więcej w tym czasie podejrzewano go o molestowanie miejscowej 5-letniej dziewczynki, jednak z braku dowodów nie został oskarżony.

Zaledwie 4 dni po ślubie, 19 maja, Olson uprowadził i zamordował 16-letnią Sandrę Wolfsteiner. Kolejną ofiarą w następnym miesiącu była 13-letnia Ada Court.

W lipcu 1981 Olson pozbawił życia 6 ofiar w niewielkich odstępach czasowych: 9-letni Simon Partington (porwany i uduszony 2 lipca), 14-letnia Judy Kozma (zgwałcona i uduszona tydzień później; Olson zabrał jej notatnik z adresami i dzwonił do jej przyjaciół z pogróżkami w stylu "Jesteś następny"), 15-letni Raymond King Jr (uprowadzony 23 lipca i zatłuczony na śmierć), 18-letnia niemiecka turystka Sigrun Arnd (zgwałcona i śmiertelnie pobita młotkiem dzień później) oraz 15-letnia Terri Lyn Carson (zgwałcona i uduszona).

Do tego czasu Clifford Olson zabił 10 dzieci. Ponieważ ofiary były obu płci i różniły się wiekiem, władze początkowo nie połączyły spraw (tym bardziej, że znaleziono tylko 3 ciała i wstępnie uznano, że pozostałe dzieci uciekły z domów). Teraz jednak policja w Kolumbii Brytyjskiej zdała sobie sprawę z tego, że ma do czynienia z seryjnym mordercą i rozpoczęła poważne dochodzenie. Było za późno, by uratować 17-letnią Louise Chartrand, którą Olson śmiertelnie pobił młotkiem 30 lipca. Jej ciało pochował w płytkim grobie.

Śledztwo[edytuj]

Z powodu bogatej kartoteki kryminalnej Olson stał się pierwszym podejrzanym. Został przesłuchany, jednak brakowało dowodów, by go aresztować. 12 sierpnia Clifford Olson został w końcu aresztowany za próbę porwania dwóch dziewczynek.

Olson wysunął propozycję kontrowersyjnej umowy: za przyznanie się do 11 morderstw i ujawnienie tych ciał, których dotychczas nie znaleziono zażądał po 10000$ wypłaconych żonie za każdą z ofiar. Władze początkowo były oburzone. Jednak z braku dowodów, które powiązałyby Olsona z zabójstwami i naciskami ze strony rodzin ofiar, które chciały zapewnić przyzwoity pochówek ukochanym osobom, strony doszły do porozumienia. W styczniu 1982 Olson przyznał się do 11 zabójstw, za które otrzymał 11 wyroków dożywotniego więzienia. Wyrok odbywał w więzieniu Special Handling Unit ("Jednostka Specjalnego Traktowania", kanadyjskie więzienie o zaostrzonym rygorze, stan na rok 2002). Zgodnie z umową, 100 000$ faktycznie wypłacono jego żonie za 10 ofiar, a Olson wyjawił szczegóły jedenastego morderstwa "gratis".

W Kanadzie więźniowie mogą ubiegać się o zwolnienie warunkowe po 25 latach. Olson, który sam siebie opisał jako Bestię z Brytyjskiej Kolumbii, wystąpił o zwolnienie w 2006 roku. 18 lipca odbyła się rozprawa w sprawie zwolnienia warunkowego w więzieniu w okolicy Montrealu. Decyzja 3-osobowej komisji sędziowskiej o odmowie zwolnienia warunkowego nie była zaskoczeniem. Powszechnie uważano, że Olson nie zostanie nigdy zwolniony warunkowo z powodu charakteru jego zbrodni, wyraźnej odmowy resocjalizacji, wyraźnego braku skruchy oraz nieustannego szydzenia z rodziców ofiar.

Zgodnie z kanadyjskim prawem, Olson mógł ubiegać się o zwolnienie warunkowe co 2 lata.

We wrześniu 2011 u mordercy zdiagnozowano nowotwór w terminalnym stadium.

Ofiary Olsona[edytuj]

  1. Christine Weller (lat 12) - zamordowana 17 listopada 1980.
  2. Colleen Daignault (lat 13) - zam. 16 kwietnia 1981.
  3. Daryn Todd Johnsrude (lat 16) - zam. 22 kwietnia 1981.
  4. Sandra Wolfsteiner (lat 16) - zam. 19 maja 1981.
  5. Ada Court (lat 13) - zam. 21 czerwca 1981.
  6. Simon Partington (lat 9) - zam. 2 lipca 1981.
  7. Judy Kozma (lat 14) - zam. 9 lipca 1981.
  8. Raymond King (lat 15) - zam. 23 lipca 1981.
  9. Sigrun Arnd (lat 18) - zam. 25 lipca 1981.
  10. Terri Lyn Carson (lat 15) - zam. 27 lipca 1981.
  11. Louise Chartrand (lat 17) - zam. 30 lipca 1981.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy