Coleopsis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Coleopsis
Kirejtshuk, Poschmann et Nel, 2014
Okres istnienia: asselsakmar
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada owady uskrzydlone
Rząd chrząszcze
Podrząd Archostemata
Infrarząd Cupedomorpha
Nadrodzina Tshekardocoleoidea
Rodzina †Coleopsidae
Kirejtshuk et Nel, 2016
Rodzaj Coleopsis
Typ nomenklatoryczny

Coleopsis archaica Kirejtshuk, Poschmann et Nel, 2014

Coleopsis – wymarły rodzaj chrząszczy z podrzędu Archostemata, obejmujący tylko jeden znany gatunek: Coleopsis archaica.

Gatunek i rodzaj zostały opisane w 2014 roku przez Aleksandra Kirejczuka, Markusa Poschmanna i André Nel na podstawie pojedynczego okazu odkrytego w formacji Meisenheim w niemieckim Grügelborn i datowanego na assel lub wczesny sakmar. Uznawany jest tym samym za najstarszego znanego przedstawiciela chrząszczy. Początkowo zaliczony został do rodziny Tshekardocoleidae[1], jednak w 2016 Kirejczuk i Nel przenieśli go do monotypowej rodziny Coleopsidae[2].

Chrząszcz ten miał dość wydłużone, grzebietowo i brzusznie przypłaszcznone ciało o długości 7,8 mm, szerokości 2,8 mm i grubo rzeźbionym oskórku. Nieco szersza niż długa, prognatyczna głowa wyposażona była w owalne, wystające na boki oczy, wolną wargę górną, dość krótkie żuwaczki, głaszczki szczękowe o wydłużonych członach końcowych i poprzeczną bródkę. Przedplecze było długością zbliżone do przedpiersia i miało przypłaszczone i ku przodowi rozszerzone boki. Małą tarczkę charakteryzował trójkątny kształt z kanciastym wierzchołkiem. Episternity zatułowia stopniowo rozszerzały się ku przodowi, a metawentryt opatrzony było poprzecznym szwem. Pokrywy były szersze od przedtułowia, o umiarkowanie wyniesionych ramionach i wspólnie zaostrzonych wierzchołkach, do których prawie dochodziła żyłka subkostalna. Użyłkowanie pokryw cechowała m.in.: rozgałęziona w części odsiebnej na trzy żyłki żyłka radialna oraz zlana u nasady pokrywy z pierwszą żyłką analną tylna żyłka kubitalna. Odwłok miał 5 widocznych sternitów (wentrytów)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Alexander G. Kirejtshuk, Markus Poschmann, Jakub Prokop, Romain Garrouste, André Nel. Evolution of the elytral venation and structural adaptations in the oldest Palaeozoic beetles (Insecta: Coleoptera: Tshekardocoleidae). „Journal of Systematic Palaeontology”, 2013. DOI: 10.1080/14772019.2013.821530. 
  2. A. G. Kirejtshuk, A. Nel. Origin of the Coleoptera and significance of the fossil record. „Euroasian Entomological Journal”. 15, s. 66-73, 2016.