Condohotel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marine Hotel w Kołobrzegu - obiekt typu condo

Condo hotel (ang. condo hotel lub hotel-condo) – inwestycja dewelopersko-hotelarska / budynek stanowiący połączenie condominium (zbioru jednostek mieszkalnych) i hotelu. Najczęściej jest to obiekt z segmentu premium, kategoryzowany na 4-5 gwiazdek lub luksusowy tzw. holiday resort, czyli obiekt wakacyjny w miejscowości wypoczynkowej. Od typowego hotelu różni się sposobem użytkowania poszczególnych jednostek mieszkalnych oraz finansowania. Pierwsze konwersje w condo hotele miały miejsce w latach 50. w Miami Beach na Florydzie w USA. Pierwsze od podstaw, jak słynne Shelborne, Casablanca czy Alexander, powstawały również tam w latach 80. W Polsce w połowie pierwszej dekady XXI w., jak Dom Zdrojowy w Jastarni, Sand Hotel czy Marine Hotel w Kołobrzegu oraz odpowiednio deweloperów Inpro z Gdańska, Zdrojowa Invest z Kołobrzegu, Condohotels z Ostródy a także Qualia Development z Warszawy, spółka należąca do PKO Banku Polskiego, którzy są liderami na tym rynku[1][2].

Funkcjonowanie[edytuj]

Deweloper buduje obiekt i sprzedaje poszczególne jednostki mieszkalne osobom fizycznym, przedsiębiorcom i innym podmiotom – to alternatywny sposób finansowania do kapitału własnego czy długu, np. kredytu bankowego. Następnie właściciel lokalu korzysta z niego na własne potrzeby. Stąd pod względem funkcjonalnym często przypominają klasyczne mieszkania – są większe i mają przyłącza lub aneksy kuchenne. Ma możliwość również wynajęcia lokalu bezpośrednio turystom, zewnętrznemu pośrednikowi lub operatorowi, który wypłaca mu czynsz na zasadzie określonego procenta wartości lokalu lub udziału w przychodach na rynku turystycznym[3]. To właściciel decyduje o sposobie wykorzystania swojego lokalu i w każdym momencie może go zmienić. Na bazie jednostek i infrastruktury, jak restauracja czy SPA & Wellness, prowadzony jest hotel lub inny obiekt hotelarski.

Aspekty prawne[edytuj]

Jednostki mieszkalne w budynku nie stanowią samodzielnych lokali mieszkalnych w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, są to zazwyczaj lokale klasyfikowane jako użytkowe. Nie istnieje więc możliwość zameldowania się w takim lokalu na stałe. Każdy lokal stanowi odrębną nieruchomość, na którą założona jest księga wieczysta. Dzięki temu każdy lokal stanowi odrębny przedmiot obrotu gospodarczego i może być obciążony hipoteką, co umożliwia zaciągnięcie przez właściciela kredytu mieszkaniowego[1]. Ogół właścicieli, którzy posiadają lokale w budynku tworzy wspólnotę mieszkaniową.

Aspekty finansowe[edytuj]

Właściciele jednostek ponoszą wszelkie opłaty związane z utrzymaniem własności nieruchomości, tj. koszty utrzymania nieruchomości wspólnej, w tym fundusz remontowy, opłaty za wywóz nieczystości i odprowadzanie ścieków, opłaty za dostawę wody i ogrzewanie, często ochronę oraz podatek od nieruchomości[4]. W przypadku wynajęcia jednostki mieszkalnej operatorowi, często to on ponosi te koszty, zasadniczo oprócz podatku do nieruchomości za sam lokal. Wysokość tych opłat, pomimo standardu i charakteru inwestycji, nie różni się od standardowych wysokości takich opłat ponoszonych przez właścicieli lokali umiejscowionych w tradycyjnych osiedlach mieszkaniowych. Właściciel nie ponosi jednak żadnych kosztów infrastruktury w budynku, takiej jak restauracja czy SPA & Wellness, co pozostaje wyłącznie w gestii operatora hotelu lub innego obiektu hotelarskiego.

Przypisy

  1. a b Miesięcznik Hotelarz 2/2011, Condo moda
  2. J. Wróblewski: Condo-hotele - sposób na rozwój rynku hotelarskiego (w:) Raport Rynek Hotelarski w Polsce 2012. Warszawa: Świat Hoteli, 2012.
  3. Condo hotel sposobem na tanie wakacje (pol.). www.skarbiec.biz, 31 maja 2011. [dostęp 2012-05-14].
  4. Udział w hotelu przynosi większe zyski niż lokaty (pol.). www.onet.biznes.pl, 13 czerwca 2011. [dostęp 2012-05-14].