Cuius regio, eius religio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cuius regio, eius religio (z łac. „czyja władza, tego religia”[1]) – łacińska sentencja streszczająca ugodę zawartą przez cesarza Karola V z książętami niemieckimi. Zasada została zapisana w – kończących II wojnę religijną – ustaleniach pokoju augsburskiego (1555).

Prawo Cuius regio, eius religio dawało książętom możliwość wyboru wyznania (katolicyzmu lub luteranizmu) oraz narzucenia go swoim poddanym, niezależnie od woli cesarza.

Zasadę tą uchylono na pokoju westfalskim kończącym wojnę trzydziestoletnią[2],

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. cuius regio eius religio, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2022-03-13].
  2. Wilson H. Peter: Wona trzydziestoletnia 1618-1648. Tragedia Europy, Wydawnictwo Napoleon V, Oświęcim, 2917, ISBN 978-83-65855-16-9.