Cvijetin Mijatović

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cvijetin Mijatović
Цвијетин Мијатовић
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

8 stycznia 1913
Lopare

Data i miejsce śmierci

15 listopada 1993
Belgrad

Przewodniczący Prezydium Jugosławii
Okres

od 15 maja 1980
do 15 maja 1981

Przynależność polityczna

Związek Komunistów Bośni i Hercegowiny

Poprzednik

Lazar Koliševski

Następca

Sergej Kraigher

Przewodniczący Związku Komunistów Bośni i Hercegowiny
Okres

od marca 1965
do 1969

Przynależność polityczna

Związek Komunistów Bośni i Hercegowiny

Poprzednik

Ðuro Pucar Stari

Następca

Branko Mikulić

Ambasador Jugosławii w ZSRR
Okres

od 1961
do 1965

Poprzednik

Łazar Mojsow

Następca

Dobrivoje Vidić

Odznaczenia
Order Narodowego Bohatera Jugosławii Order "Bohatera Pracy Socjalistycznej" (Jugosławia) Order Wyzwolenia Narodowego (Jugosławia) Order Braterstwa i Jedności (Jugosławia) Złota Gwiazda Orderu "Za zasługi dla Narodu" (Jugosławia) Order Gwiazdy Partyzanckiej ze Srebrnym Wieńcem (Jugosławia) Order za Odwagę (Jugosławia) Partyzancki Medal Pamiątkowy 1941 (Jugosławia)

Cvijetin Mijatović (cyr. Цвијетин Мијатовић, ur. 8 stycznia 1913 w Lopare, zm. 15 listopada 1993[1] w Belgradzie) – polityk serbski, bośniacki i jugosłowiański, Przewodniczący Prezydium Jugosławii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1941 współorganizował oddziały partyzanckie. Od 1949 był członkiem KC KP Jugosławii (od 1952 ZKJ). W latach 1961–1965 był ambasadorem w ZSRR. Po powrocie do kraju stanął na czele Związku Komunistów Bośni i Hercegowiny. W latach 1964–1966 był członkiem Komitetu Wykonawczego Kc ZKJ, a od 1966 do 1979 członkiem Prezydium KC ZKJ. w latach 1969–1972 był również członkiem Biura Wykonawczego Prezydium KC ZKJ. W latach 1974–1984 był członkiem Prezydium SFRJ, a w okresie od 15 maja 1980 do 15 maja 1982 był jej przewodniczącym. W 1984 został członkiem Rady Federacji[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prezydenci Jugosławii na stronie rulers.org.
  2. Encyklopedia Powszechna PWN. Suplement, tom 5, Warszawa, 1989, s. 245.