Czyn niedozwolony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czyn niedozwolony (fr. acte illicite, niem. unerlaubte Handlung) – termin prawniczy z zakresu prawa zobowiązań oznaczający zdarzenie, w wyniku którego powstała szkoda, za którą jest ponoszona odpowiedzialność cywilna[1].

Zdarzenie to nie musi mieć nic wspólnego z działaniem, zaniechaniem czy winą człowieka. Skutkiem czynu niedozwolonego jest powstanie zobowiązania między odpowiedzialnym za szkodę a poszkodowanym, którego treścią jest, odpowiednio, obowiązek naprawienia szkody i uprawnienie do uzyskania odszkodowania[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]