DIN 66399
DIN 66399 – norma regulująca wymogi i obowiązki w zakresie bezpiecznego niszczenia dokumentów i nośników danych. Stosują się do niej producenci urządzeń i systemów niszczących. Nad projektem pracował niemiecki komitet techniczny Standards Committee for Information Technology and Applications (NIA). W październiku 2012 r. norma została opublikowana przez Deutsches Institut für Normung tym samym wchodząc w życie. W wyniku braku polskich regulacji w tej sferze, procedury przetargowe mogą się opierać na niemieckim prawodawstwie[1].
DIN 66399 zastąpiła normę DIN 32757-1:1995-01[1]. Wcześniejsza norma była użyteczna i funkcjonalną w procesie niszczenia papieru, natomiast nowa regulacja jest bardziej uniwersalna[2].
Dokument wyodrębnia sześć kategorii nośników danych: płyty CD/DVD, dyski twarde, karty pamięci, karty chipowe, karty z taśmą magnetyczną. Urządzenia są sklasyfikowane według stopnia niszczenia i przeznaczenia dla konkretnego nośnika danych. Tym niemniej wciąż jest to jedynie nieuwzględniająca specyfiki cyfrowych nośników danych adaptacja normy przeznaczonej do niszczenia dokumentów papierowych i nie daje gwarancji skutecznego zniszczenia danych, co zostało wykazane eksperymentalnie[3]. Z tego względu dla niszczenia danych na nośnikach cyfrowych zalecany jest wybór innych metod, pozwalających nie tylko uszkodzić urządzenie i utrudnić odzyskanie danych, ale też naprawdę zniszczyć zawartość.[4]
DIN 66399 wskazuje trzy klasy ochrony i siedem poziomów bezpieczeństwa. Przyporządkowanie do odpowiedniej klasy ochrony zależy od stopnia poufności materiałów przeznaczonych do zniszczenia[5].
Charakterystyka poszczególnych klas bezpieczeństwa:
Klasa ochrony 1 – standardowa ochrona danych. Dokumenty dostępne dla większych grup osób.
Klasa ochrony 2 – zwiększona potrzeba ochrony danych poufnych. Dokumenty dostępne dla wąskich grup osób.
Klasa ochrony 3 – bardzo wysoka potrzeba ochrony poufnych i tajnych danych, których ujawnienie mogłoby się wiązać z poważnymi konsekwencjami dla firmy.
Norma DIN 66399 wyodrębnia trzy procesy niszczenia nośników danych[6]:
I - Nośnik danych jest niszczony przez odpowiedzialny dział.
II - Nośnik danych jest niszczony na miejscu, przez dostawcę usług.
III - Nośnik danych jest niszczony na zewnątrz, przez dostawcę usług.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 Wiadomosci24.pl: Już wiadomo jak niszczyć płyty CD, DVD i pamięci USB dostęp: 05-12-2012
- ↑ Pb.pl: Jak skutecznie zniszczyć dokumenty dostęp: 05-12-2012
- ↑ Gordon F. Hughes, Tom Coughlin, Daniel M. Commins, Disposal of Disk and Tape Data by Secure Sanitization, „IEEE Security & Privacy Magazine”, 7 (4), 2009, s. 29–34, DOI: 10.1109/msp.2009.89, ISSN 1540-7993 [dostęp 2025-08-07].
- ↑ Niszczenie danych - regulacje, a rzeczywista skuteczność. [online], kaleron.edu.pl [dostęp 2025-08-07].
- ↑ Din-66399.com: Security levels according to DIN 66399 (j.angielski) dostęp: 05-12-2012
- ↑ Bizrun.pl: Infografika - procesy niszczenia nośników danych dostęp: 06-12-2012
