Dafne (opera)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy opery Jacopa Periego – pierwszej w historii gatunku. Zobacz też: Dafne − strona ujednoznaczniająca odnosząca się także do innych oper o tym samym tytule.
Dafne
Ilustracja
Apollo i Dafne w Luwrze
Muzyka Jacopo Peri, współpraca Giulio Caccini
Libretto Ottavio Rinuccini
Język oryginału włoski
Źródło literackie Owidiusz: Metamorfozy
Czas trwania niezachowana do naszych czasów
Prapremiera 1598, Florencja, pałac Jacopa Corsiego
następna
Euridice

Dafne – baśń dramatyczna (wł. favola drammatica) Jacopa Periego z librettem Ottavia Rinucciniego opartym na fragmencie Metamorfoz Owidiusza. Wystawiona po raz pierwszy we Florencji podczas karnawału w roku 1598, była pierwszą operą w historii światowej muzyki. Obecnie (2012) znana jedynie z dwóch zachowanych fragmentów partytury, w większości zaginiona.

Okoliczności powstania[edytuj | edytuj kod]

Dzieło miało swoją premierę w pałacu Jacopa Corsiego. Inspiracją do powstania opery była działalność Cameraty florenckiej, zresztą Peri, komponując Dafne, współpracował z innym z jej członków – Giuliem Caccinim, który także uczestniczył w przygotowaniach do pierwszego wykonania dzieła.

Opera Periego zerwała ze stosowaną dotąd polifonią, a w jej miejsce wprowadziła śpiew jednogłosowy. Pewną rolę odgrywały też elementy wokalne oraz powtarzające się często melodyjne zwroty, co czyni ją pierwszą kompozycją operową także w ścisłym, dzisiejszym sensie tego określenia.

Libretto Rinucciniego było zresztą jeszcze wykorzystane kilkakrotnie. Wśród kompozytorów, którzy po nie sięgali, należy wymienić choćby takie nazwiska jak Marco da Gagliano czy Heinrich Schütz. Temat powrócił w XX wieku: w 1937 roku operę Dafne skomponował Richard Strauss.

Niekiedy przyjmuje się, że wraz z Dafne rozpoczął się w muzyce barok. Częściej jednak przyjmowany jest rok 1600, kiedy swoją premierę miała pierwsza zachowana do naszych czasów opera Eurydyka, także autorstwa pary Jacopo Peri i Ottavio Rinuccini.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]