Daniel Wesson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rewolwer wyprodukowany przez Smith & Wesson

Daniel Wesson (ur. 18 maja 1825 w Worcester (Massachusetts), zm. 4 sierpnia 1906) – amerykański wynalazca i konstruktor broni strzeleckiej, współzałożyciel przedsiębiorstwa Smith & Wesson[1].

Po ukończeniu nauki w wieku 18 lat, rozpoczął 4-letnią praktykę w zakładzie rusznikarskim, prowadzonym przez brata Edwina w Northborough, w stanie Massachusetts. Po jego śmierci w 1850 roku pracował wraz z drugim bratem Frankiem, również rusznikarzem w przedsiębiorstwie w Grafton[1]. W 1852 podjął pracę w przedsiębiorstwie Allen, Brown und Luther w Worcester, specjalizującym się w produkcji broni. Tam poznał Smitha i Henry’ego[2]. Wraz ze Smithem rozpoczął produkcję pistoletów powtarzalnych pod nazwą Smith & Wesson, które zostały opatentowane 14 lutego 1854 roku (patent nr 10535). 8 sierpnia 1854 uzyskali oni patent (11496) na nowy nabój do tych pistoletów. W 1855 roku przystąpił do spółki Volcanic Repeating Firearms Company, wraz ze Smithem i Winchesterem. Ze spółki wycofał się w lutym 1856 roku. W tym samym roku przystąpił do pracy nad nabojem z łuską metalową. W maju 1857 założyli ze Smithem spółkę Smith & Wesson[2].

W Springfield zakupili budynki oraz niezbędne urządzenia do produkcji małych 0,22-calowych rewolwerów, ładowanych nabojami z łuskami metalowymi. Broń ta odniosła duży sukces i była produkowana do 1869 roku. W roku 1883 Wesson przeszedł na emeryturę[2]. Pracę kontynuowali jego synowie, później wnukowie. Jego praprawnuk Daniel Wesson II (1916-1978) założył przedsiębiorstwo Dan Wesson Firearms.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo „WIS”, 1994, s. 240–241. ISBN 83-86028-01-7.