David Weir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
David Weir
Ilustracja
David Weir (2014)
Data i miejsce
urodzenia
10 maja 1970
Falkirk, Szkocja
Pozycja obrońca
Wzrost 190 cm
Masa ciała 86 kg
Kariera juniorska
–1988
1988–1992
Celtic F.C.
Uniwersytet Evansville
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1992–1996
1996–1999
1999–2007
2007–2012
Falkirk F.C.
Heart of Midlothian
Everton F.C.
Rangers F.C.
133 (8)
76 (8)
235 (10)
206 (4)
Występy w reprezentacji
Lata Reprezentacja
1997–2010  Szkocja 69 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2013 Sheffield United

David Gillespie Weir (ur. 10 maja 1970 w Falkirk), piłkarz szkocki grający na pozycji środkowego obrońcy. Mierzy 190 cm wzrostu, waży 86 kg.

Kariera klubowa[edytuj]

Piłkarską karierę Weir rozpoczął w juniorach Celtiku. Występował w juniorskiej drużynie Celtic Boys, ale w 1988 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Uczęszczał na Uniwersytet Evansville i jednocześnie występował w tamtejszej akademickiej drużynie piłki nożnej. W 1990 roku otrzymał tytuł dla najlepszego piłkarza ligi uniwersyteckiej USA, a w 1991 roku wrócił do Szkocji. Został piłkarzem Falkirk F.C., a w sezonie 1992/1993 zadebiutował w jego barwach w Scottish Premier League. Na koniec sezonu spadł z tym klubem do First Division, ale zespół "The Bairns" już po roku powrócił do ekstraklasy szkockiej. W Falkirk grał do roku 1996 i opuścił go po kolejnej degradacji klubu o klasę niżej. Wtedy też przeszedł do Heart of Midlothian F.C. z Edynburga. Tam także był podstawowym obrońcą drużyny, a w 1998 roku zdobył swój pierwszy Puchar Szkocji.

W lutym 1999 roku Weir przeszedł za 250 tysięcy funtów do angielskiego Evertonu. W Premiership swój pierwszy mecz rozegrał 17 lutego przeciwko Middlesbrough F.C. - Everton wygrał w nim 5:0. W zespole "The Toffies" Weir był podstawowym zawodnikiem. W zespole prowadzonym przez kolejnych menedżerów, swoich rodaków, Waltera Smitha oraz Davia Moyesa był kapitanem. W drużynie z Liverpoolu występował do stycznia 2007 roku i w tym okresie rozegrał 235 meczów w Premiership i zdobył 10 goli.

17 stycznia 2007 Weir wrócił do Szkocji i na zasadzie wolnego transferu trafił do Rangers F.C. Z klubem z Glasgow podpisał półroczny kontrakt, a 21 stycznia zadebiutował w jego barwach w wygranym 1:0 wyjazdowym spotkaniu z Dunfermline Athletic F.C. Jego postawa w lidze była na tyle wystarczająca, że kierownictwo Rangersów przedłużyło kontrakt z Davidem o rok, do końca sezonu 2007/2008. W nim Weir dotarł do półfinału Pucharu UEFA. 1 lipca 2010, po swoich 40 urodzinach, podpisał kontrakt obowiązujący przez kolejny sezon.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1992/93 Falkirk F.C. Szkocja  Scottish Premier League 30 1
1993/94 Falkirk F.C. Szkocja  Scottish First Division 37 3
1994/95 Falkirk F.C. Szkocja  Scottish Premier League 32 1
1995/96 Falkirk F.C. Szkocja  Scottish Premier League 34 3
1996/97 Heart of Midlothian F.C. Szkocja  Scottish Premier League 34 6
1997/98 Heart of Midlothian F.C. Szkocja  Scottish Premier League 35 1
1998/99 Heart of Midlothian F.C. Szkocja  Scottish Premier League 23 1
1998/99 Everton F.C. Anglia  Premiership 14 0
1999/00 Everton F.C. Anglia  Premiership 35 2
2000/01 Everton F.C. Anglia  Premiership 37 1
2001/02 Everton F.C. Anglia  Premiership 36 4
2002/03 Everton F.C. Anglia  Premiership 31 1
2003/04 Everton F.C. Anglia  Premiership 10 0
2004/05 Everton F.C. Anglia  Premiership 34 1
2005/06 Everton F.C. Anglia  Premiership 33 1
2006/07 Everton F.C. Anglia  Premiership 5 0
2006/07 Rangers F.C. Szkocja  Scottish Premier League 14 0
2007/08 Rangers F.C. Szkocja  Scottish Premier League 37 2
2008/09 Rangers F.C. Szkocja  Scottish Premier League 36 2
2009/10 Rangers F.C. Szkocja  Scottish Premier League 38 0
2010/11 Rangers F.C. Szkocja  Scottish Premier League 37 0
2011/12 Rangers F.C. Szkocja  Scottish Premier League - -

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W reprezentacji Szkocji Weir zadebiutował 27 maja 1997 roku w przegranym 0:1 towarzyskim spotkaniu z Walią. W 1998 roku został powołany przez Craiga Browna do kadry na mundial we Francji. Tam zagrał we dwóch spotkaniach: zremisowanym 1:1 z Norwegią i przegranym 0:3 z Marokiem.

Bibliografia[edytuj]