Dewizówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dewizówka
Интердевочка
Gatunek dramat
film obyczajowy
Data premiery Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 1989
Kraj produkcji Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR
Szwecja Szwecja
Czas trwania 143 min
Reżyseria Piotr Todorowski
Scenariusz Piotr Todorowski
Władimir Kunin
Główne role Jelena Jakowlewa
Irina Rozanowa
Ingeborga Dapkūnaitė
Muzyka Igor Kantiukow
Zdjęcia Walerij Szuwałow
Scenografia Walentin Konowałow
Montaż Irina Kołotikowa
Produkcja Mosfilm
Filmstallet

Dewizówka (ros. Интердевочка) – radziecko-szwedzki dramat obyczajowy z 1989 roku w reżyserii Piotra Todorowskiego, na podstawie powieści Władimira Kunina.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Pielęgniarka Tatiana Zajcewa pracuje w szpitalu, ale jej niewielka pensja nie pozwala jej na normalne życie i pomoc chorej matce. Decyduje się na uprawianie nierządu z zagranicznymi turystami. Jeden z klientów – Szwed Larsen proponuje Tatianie małżeństwo i wyjazd do Szwecji. Wymarzony Zachód przynosi jednak pasmo rozczarowań, a znajomi Larsena nie pozwalają Tatianie zapomnieć, że jeszcze niedawno była rosyjską prostytutką.

Literackim pierwowzorem filmu stała się powieść Władimira Kunina, która powstała na podstawie rozmów z leningradzkimi prostytutkami. Początkowo powieść nosiła tytuł Prostytutka, ale po zakwestionowaniu go przez cenzurę, Kunin zastąpił go neologizmem Интердевочка, który przyjął się w języku rosyjskim na określenie prostytutki pracującej za waluty wymienialne. Był pierwszym dziełem kinematografii radzieckiej, który podejmował problem prostytucji. Dewizówka stała się w ZSRR największym sukcesem kasowym 1989 roku – obejrzało ją 41,3 mln widzów.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]