Diabolus in Musica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Diabolus In Musica
Album studyjny zespołu Slayer
Wydany 9 lipca 1998[1]
Nagrywany 1997-1998
Oceanway Studios
Hollywood Sound,
Los Angeles, USA
Gatunek thrash metal
Długość 40:19
Wytwórnia American Recordings
Producent Slayer, Rick Rubin
Oceny
Album po albumie

Diabolus In Musica – siódmy album studyjny thrashmetalowej grupy Slayer, który został wydany 9 lipca 1998 nakładem American Recordings. To druga pełna studyjna płyta na której za perkusją zagrał Paul Bostaph. Album w pierwszym tygodniu sprzedał się w ilości 46,000 kopi w USA i uplasował się na 31 miejscu listy Billboard 200. Według danych z kwietnia 2002 album sprzedał się w nakładzie 253,302 egzemplarzy na terenie Stanów Zjednoczonych[5].

Prace nad materiałem muzycy ukończyli we wrześniu 1997 roku, a premiera krążka była zapowiedziana na 31 października. Jednak z powodu kłopotów z wytwórnią, album ukazał się dopiero 9 lipca następnego roku.

Album został różnie odebrany przez fanów, muzyka na nim zawarta zaczęła odchodzić od stylu wyznaczonego przez grupę, zabrakło szybkich, agresywnych i kontrowersyjnych thrashmetalowych utworów, a także melodyjnych kawałków z szokującą tematyką, do których Slayer przyzwyczaił swoich fanów i z których zasłynął. Zamiast tego muzycy zagrali ciężkie, mocne i znacznie wolniejsze utwory, z wprowadzeniem dziwacznych dźwięków, co wyjaśniali: chcieliśmy spróbować różnych efektów, przy czym troszkę eksperymentowaliśmy z naszymi instrumentami. W efekcie tego muzyka z fali thrash metalu zmierzała w stronę hard rocka, przypominając dokonania np. Machine Head. Zapowiedzi takiego brzmienia można było usłyszeć w kawałku Gemini, na albumie z punkowymi przeróbkami Undisputed Attitude (1996). Utwór ten nie był przeróbką ani też utworem w klimacie punk, wzbudził jednak kontrowersje, ponieważ dotychczas formacja nie nagrała tak wolnego i spokojnego kawałka. Lider zespołu Kerry King sam oświadczył, iż Gemini rzeczywiście miał być zapowiedzią nowego kierunku:

Kiedy komponujesz utwór, który ma być otoczony samymi czadami, on automatycznie wychodzi inaczej. Gemini jest chyba najwolniejszym numerem w całej naszej karierze, myślę że dodał muzyce nowego smaku. Zawsze próbowaliśmy kombinować z nowymi rzeczami – żeby to ciągle brzmiało jak Slayer, a zarazem trochę inaczej.

Kolejnym zdziwieniem w oczach fanów była oprawa graficzna płyty, nie budziła wielkich kontrowersji, tak jak miało to miejsce w przypadku Divine Intervention. Jeżeli chodzi o teksty, to tym razem nie było piosenek o seryjnych mordercach (Dead Skin Mask, 213) czy też o zbrodniarzach wojennych (Angel Of Death, SS-3), ale tematycznie dalej nawiązywały do wojny, przemocy, zabijania, śmierci i Boga. Piosenka Love To Hate została napisana do filmu Howarda Sterna, Części intymne, jednak nie została ona umieszczona na soundtracku, ponieważ była zbyt ostra, natomiast Wicked i Unguarded Instinct to utwory bonusowe, które nie zostały wydane wszędzie (Wicked tylko w Europie zaś Unguarded Instinct tylko w Japonii).

Album został wydany również w wersji limitowanej, która posiadała drugi krążek z sześcioma starszymi numerami w wersji koncertowej, ponadto multimedialną prezentację wszystkich teledysków zespołu oraz dodatki na komputer (tapety, ikony itp.).

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[1].

# Tytuł utworu Słowa Muzyka Czas
1. „Bitter Peace” Jeff Hanneman Jeff Hanneman 4:31
2. „Death's Head” Jeff Hanneman Jeff Hanneman 3:29
3. „Stain of Mind” Kerry King Jeff Hanneman 3:25
4. „Overt Enemy” Jeff Hanneman Jeff Hanneman 4:41
5. „Perversions of Pain” Kerry King Jeff Hanneman 3:30
6. „Love to Hate” Jeff Hanneman, Kerry King Jeff Hanneman 3:05
7. „Desire” Tom Araya Jeff Hanneman 4:18
8. „In the Name of God” Kerry King Kerry King 3:38
9. „Scrum” Kerry King Jeff Hanneman 2:18
10. „Screaming from the Sky” Jeff Hanneman, Kerry King, Tom Araya Jeff Hanneman 3:12
11. „Point” Kerry King Jeff Hanneman 4:12
40:19

Twórcy[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[1].

Zespół Slayer w składzie
Inni
  • Rick Rubin – główny producent
  • Howie Weinberg – mastering
  • Greg Gordon – inżynier dźwięku
  • Brian Davis – pomocnik inżyniera
  • John Tyree – pomocnik inżyniera
  • Sebastian Haimerl – pomocnik inżyniera
  • Allen Sanderson – pomocnik inżyniera
  • Exum – fotograf
  • Frank – kierownik prac artystyczno-wizualnych
  • Wade Goeke – pomocnik inżyniera

Listy sprzedaży[edytuj | edytuj kod]

Lista Kraj Pozycja
Billboard 200 Stany Zjednoczone 31[6]
Media Control Charts Niemcy 32[7]
UK Albums Chart Wielka Brytania 27[8]
Sverigetopplistan Szwecja 29[9]
MegaCharts Holandia 52[10]
ARIA Charts Australia 35[11]
Ö3 Austria Top 40 Austria 40[12]
Recorded Music NZ Nowa Zelandia 15[13]

Przypisy

  1. a b c Encyclopaedia Metallum - Slayer - Diabolus in Musica (ang.). www.metal-archives.com. [dostęp 2009-07-01].
  2. Bartek Koziczyński: Slayer Diabolus in Musica recenzja. www.terazrock.pl. [dostęp 2015-09-27].
  3. Steve Huey: Slayer Diabolus in Musica review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2015-09-27].
  4. Adrian Bromley: Slayer Diabolus in Musica review (ang.). www.chroniclesofchaos.com. [dostęp 2015-09-27].
  5. SoundScan: Metal/Hard Rock Album Sales In The US As Reported By SoundScan (ang.). roadrunnerrecords.com, 21 kwietnia 2002. [dostęp 16 stycznia 2010].
  6. Slayer Billboard Chart History (ang.). www.billboard.com. [dostęp 2015-09-20].
  7. Slayer - Diabolus in Musica (niem.). www.offiziellecharts.de. [dostęp 2015-09-20].
  8. Slayer UK Chart History (ang.). www.officialcharts.com. [dostęp 2015-09-20].
  9. Slayer Swedish Albums Chart (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2015-09-23].
  10. Slayer Dutch Albums Chart (niderl.). dutchcharts.nl. [dostęp 2015-09-23].
  11. Slayer Australian Albums Chart (ang.). www.australian-charts.com. [dostęp 2015-09-27].
  12. Slayer Austrian Albums Chart (niem.). austriancharts.at. [dostęp 2015-10-04].
  13. Slayer New Zealand Albums Chart (ang.). charts.org.nz. [dostęp 2015-09-27].