Diament Portera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Diament M. E. Portera – metoda służąca do badania makrootoczenia organizacji, wykorzystująca podział otoczenia na segmenty. Metoda ta, oparta na opracowanym przez Michaela E. Portera modelu konkurencyjnym narodów, stanowi, że funkcjonowanie organizacji jest skutkiem oddziaływania ogólnych cech państwa. Cechy te kształtując otoczenie firmy, tworzą pewien kontekst, w którym powstają i konkurują firmy, i który sprzyja bądź utrudnia uzyskiwaniu przez nie przewagi konkurencyjnej. M.E. Porter przyjmuje, że państwa narodowe istnieją po to aby umożliwić swym mieszkańcom wzrost standardu życia. Jest to możliwe przez wzrost konkurencyjności gospodarki narodowej, sektora czy przedsiębiorstw. Do najistotniejszych cech sprzyjających (bądź utrudniających) tworzeniu się przewagi konkurencyjnej zaliczył: warunki czynników produkcji; warunki popytu kraju; sektory pokrewne i wspomagające; strategia, struktura i rywalizacja firm.

Bibliografia[edytuj]

  • Marek Lisiński, Metody planowania strategicznego, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, 2004 ISBN 83-208-1525-8