Diarmuid Ua Duibhne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Diarmuid Ua Duibhne
postać w mitologii celtyckiej
Ojciec Aengus
Matka Caer

Diarmuid Ua Duibhne ("Diarmuid ze znamieniem miłości") – w mitologii celtyckiej syn (wychowanek) Aengusa i Caer.

Jego ojcem był bóg śmierci Donn, który oddał chłopca w dzieciństwie bogu Aengusowi na wychowanie. Diarmuid został feniańskim wojownikiem. Pewnej nocy w trakcie Diarmuid i jego trzej towarzysze znaleźli schronienie w leśnej chatce. Przyjęła ich tam piękna dziewczyna, która zdecydowała się spać wyłącznie z Diarmuidem. Przedstawiła sie jako Młodość, a znamieniem którym go naznaczyła, spowodowało, że każda kobieta która nań spojrzy od razu się w nim zakocha. Stało się to za sprawą boga Aengusa. W rezultacie, zdesperowane, zakochane kobiety były przyczyną wielu kłopotów w życiu celtyckiego bohatera, najbardziej zawzięta w swoich poczynaniach była córka najwyższego króla Cormaka Mac Arta, Graine. Dziewczyna miała zostać żoną feniańskiego wodza Fionna mac Cumhaila, ale pożądała tylko Diarmuidai w końcu przekonała go aby z nią uciekł. Wojownicy feniańscy ścigali ich przez szesnaście lat i dopiero w wyniku interwencji króla oraz boga Aengusa zgodzili się, lecz niechętnie do zaprzestania pościgu. Wydawało się, że Diarmuid i Grainne zaznają szczęścia w życiu. Diarmuid nie mógł uciec przed swoim przeznaczeniem. Jego prawdziwy ojciec zabił jego nowo narodzonego brata, podejrzewając, że w rzeczywistości spłodził go majordomus boga Aengusa, Roc. Ten wskrzesił jednak dziecię pod postacią zaczarowanego dzika i nakazał by ten zabił Diarmuida. Stało się to na jednym z polowań jakie odbywał w tym czasie w towarzystwie Cormaka Mac Arta i Finna MacCoola. W trakcie natarcia dzika jego psy uciekły spłoszone, strzały nie imały się jego łba a miecz pękł na dwoje. Ostatecznie, Diarmuid w wyniku odniesionych ran wykrwawił się na śmierć. Konającego bohatera odnalazł Fionn mac Cumhail, zanim nadeszła reszta drużyny. Ten nie chciał przynieść wody umierającemu, a gdy przyszli pozostali myśliwi było już za późno na ratunek. Grainne nie mogła przeboleć starty, ale była wdzięczna Aengusowi, za zaopiekowanie się ciałem Diarmuida. Bóg zabrał zwłoki bohatera do swojej siedziby nad rzeką Boyne i tchnął w Diarmuiga nową duszę, dzięki czemu kochankowie mogli rozmawiać ze sobą każdego dnia. Tym samym młody bohater stał się jednym z Tuatha De Danann, którzy w tym czasie musieli opuścić ziemię i zamieszkać pod wzgórzami Irlandii.

Bibliografia[edytuj]

  • Arthur Cotterell: Encyklopedia mitologii. Grecy i Rzymianie. Celtowie. Germanie. Warszawa: Wydawnictwo RTW, 2000. ISBN 83-87974-80-3.