Dion (mitologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dion (gr. Δίων) – w mitologii greckiej król Sparty.

Mąż Amfitei, córki Pronaksa, z którą miał trzy córki: Orfe, Lyko i Karyę[1]. Pewnego razu ugościł na swoim dworze Apolla, który w zamian obdarzył jego córki mocą wieszczą z zastrzeżeniem, żeby nie wnikały w sprawy bogów[1][2]. Gdy któregoś dnia na dworze Diona pojawił się Dionizos, natychmiast pokochał Karyę. Orfe i Lyko, niepomne na przestrogę, zaczęły szpiegować siostrę i boga[1][2]. Bogowie w karze za wścibstwo zamienili je wówczas w skały, Karya natomiast została przemieniona w drzewo orzechowe[1][2]. Oddawano jej później cześć pod imieniem Artemidy Karyatis[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 74. ISBN 978-83-04-04673-3.
  2. a b c Joël Schmidt: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 2001, s. 75. ISBN 83-7132-526-6.