Doktryna precedensu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Doktryna precedensu – nazwa określająca zasady postrzegania roli wyroków sądowych w danym systemie prawnym.

Wyróżnia się dwa rodzaje doktryny precedensu:

Z krajów tzw. kontynentalnej Europy, system mieszany ma Norwegia, gdzie wyroki sądowe są wiążące, podobnie jak w prawie common law[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maciej Koszowski, Anglosaska doktryna precedensu. Porównanie z polską praktyką orzeczniczą, Warszawa 2009, s. 126–128.
  2. Maciej Koszowski, Anglosaska doktryna precedensu. Porównanie z polską praktyką orzeczniczą, Warszawa 2009, s. 145–148.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maciej Koszowski: Anglosaska doktryna precedensu: Porównanie z polską praktyką orzeczniczą. Warszawa: Warszawska Firma Wydawnicza, 2009. ISBN 978-83-61748-04-5.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]