Dopalacz (motoryzacja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy motoryzacji. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Dopalacz - urządzenie w samochodach umożliwiające utlenianie (dopalanie) palnych składników spalin, zmniejszające toksyczność spalin.

Na ogół przez dopalacz samochodowy rozumie się zastosowanie butli z podtlenkiem azotu (N2O) dającej bardzo duży przyrost mocy, na zasadzie dostarczenia do silnika większej ilości tlenu. N2O rozpada się pod wpływem wysokiej temperatury, tlen jest wykorzystywany przy spalaniu paliwa, zaś azot schładza silnik i zabezpiecza przed stopieniem takich elementów jak tłoki, czy zawory[potrzebny przypis].