Drobna plamistość liści drzew pestkowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Blumeriella jaapii a2 (2).jpg
Cherry Leaf Spot 2.jpg
Blumeriella jaapi a1 (1).jpg
Blumeriella jaapi a1 (3).jpg

Drobna plamistość liści drzew pestkowychgrzybowa choroba drzew pestkowych wywołana przez Blumeriella jaapii[1].

Występowanie i szkodliwość[edytuj | edytuj kod]

Choroba atakuje wiśnie i czereśnie. Jest rozprzestrzeniona we wszystkich rejonach świata, w których uprawia się te rośliny. Na innych drzewach pestkowych występuje bardzo rzadko i w sadownictwie jest praktycznie bez znaczenia. Szczególnie groźna jest dla wiśni – jest uważana za najgroźniejszą ich chorobę. Do połowy lat 50. XX wieku występowały w Polsce epidemie tej choroby[2].

W różnych latach choroba występuje w różnym nasileniu, zależnie od pogody. U wiśni powoduje utratę liści i związany z tym spadek plonu. Przy dużym nasileniu już w pierwszej połowie lata następuje przedwczesny opad liści. Skutkiem tego jest osłabienie roślin, większa ich podatność na uszkodzenia mrozowe i słaby plon w następnym roku[3]. W szkółkach choroba powoduje osłabienie podkładek, wskutek czego słabo rosną i nie przyjmują okulizacji[2]. Szczególnie na atak tej choroby podatne są podkładki czereśni ptasiej[3].

Objawy[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze objawy choroby pojawiają się na przełomie maja i czerwca na najstarszych liściach. Są to drobne, słabo widoczne przebarwienia na dolnej stronie ich blaszek. Później na górnej stronie blaszek pojawiają się brunatnoczerwone plamki o średnicy 1-2 mm. Na przełomie czerwca i lipca gwałtownie rośnie liczba tych plamek – to wynik infekcji wtórnych. Plamki te najgęściej występują na obrzeżu liścia. Pod plamkami na dolnej stronie liścia pojawiają się białoszarawe wypukłości. Są to skupiska acerwulusów. Silnie porażone liście żółkną i opadają z drzew[3].

Epidemiologia[edytuj | edytuj kod]

W okresie wegetacyjnym na wiśniach i czereśniach pasożytuje bezpłciowa forma (anamorfa), znana pod nazwą Phloeosporella padi. W acerwulusach na dolnej stronie liści wytwarza zarodniki konidialne, które przenoszone przez krople deszczu i wiatr rozprzestrzeniają chorobę dokonując infekcji wtórnej. Zarodniki przyklejają się do liści, przy sprzyjającej pogodzie (czyli deszczowej) kiełkują, i już po 5 dniach od infekcji pojawiają się objawy chorobowe. Przy długotrwałych opadach może nastąpić epidemia choroby[3][2].

Na opadłych liściach rozwija się i zimuje płciowa postać patogenu, zwana teleomorfą. Na dolnej stronie liści tworzą się skupiska bardzo drobnych apotecjów o kształcie czarek. Powstające w nich płciowo askospory dokonują na przełomie kwietnia i maja infekcji pierwotnej. Askospory wydostają się podczas deszczowej pogody i przenoszone są przez wiatr[2].

Grzybnia patogenu na opadłych liściach oprócz apotecjów tworzy także podkładki, które również zimują na liściach. Wiosną wytwarzają zarodniki konidialne, które także dokonują infekcji[2].

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

W uprawach przydomowych można ograniczyć rozwój choroby przez wygrabywanie i palenie opadłych liści, a w sadach przez polewanie ich 5% roztworem mocznika[3]. W sadach i w szkółkach konieczna jest jednak ochrona chemiczna, czyli opryskiwanie drzew fungicydami. Pierwszy zabieg wykonuje się zaraz po kwitnieniu, następnie dwa lub trzy zabiegi w odstępach dwutygodniowych. Przy długotrwałej deszczowej pogodzie należy wykonać opryskiwanie także po zbiorze owoców. W szkółkach wiśni i czereśni wykonuje się 5- 6 opryskiwań. Do opryskiwań stosuje się fungicydy dodynowe, jeśli lokalne szczepy patogenu wykazują na nie odporność, stosuje się fungicydy triazolowe, irymidynowe, chinonowe, benzimidazilowe lub Kaptan[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Joanna Marcinkowska: Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii. Warszawa: PWRiL, 2012. ISBN 978-83-09-01048-7.
  2. a b c d e f red.: Selim Kryczyński i Zbigniew Weber: Fitopatologia. Tom 2. Choroby roślin uprawnych. Poznań: PWRiL, 2011, s. 274-276. ISBN 978-83-09-01077-7.
  3. a b c d e Marek Grabowski: Choroby drzew owocowych. Kraków: Wyd. Plantpress, 1999. ISBN 83-85982-28-0.