Droga jednojezdniowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Droga jednojezdniowa o dwóch pasach ruchu (po jednym w każdym kierunku).

Droga jednojezdniowa – droga z jedną częścią (jezdnią) wydzieloną dla ruchu pojazdów.

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2018 r. poz. 1990) wprost nie definiuje pojęcia drogi jednojezdniowej. Pojęcie to wynika z definicji drogi, jezdni i pasa ruchu wprowadzonych przez art. 2 przywołanej ustawy.

Art. 2. punkt 1. - droga – wydzielony pas terenu składający się z jezdni, pobocza, chodnika, drogi dla pieszych lub drogi dla rowerów, łącznie z torowiskiem pojazdów szynowych znajdującym się w obrębie tego pasa, przeznaczony do ruchu lub postoju pojazdów, ruchu pieszych, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt;
Art. 2. punkt 6 - jezdnia – część drogi przeznaczoną do ruchu pojazdów; określenie to nie dotyczy torowisk wydzielonych z jezdni;.
Art. 2. punkt 7 - pas ruchu – każdy z podłużnych pasów jezdni wystarczający do ruchu jednego rzędu pojazdów wielośladowych, oznaczony lub nieoznaczony znakami drogowymi;.

Droga jednojezdniowa może posiadać jeden lub więcej pasów ruchu, co oznacza, że może być na niej możliwy ruch jednokierunkowy (w przypadku drogi posiadającej jeden lub więcej pasów) lub dwukierunkowy (droga z jednym (patrz zdjęcie) lub więcej pasami ruchu).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]