Drzewo asyryjskie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b3/NSRW_Date_Palm.png/220px-NSRW_Date_Palm.png)
Drzewo asyryjskie[1] (pahlawi Draxt (ī) āsūrīg[2] ) – poemat perski nieznanego autorstwa z około III wieku n.e. (czasy Królestwa Partów[3] ), napisany w języku partyjskim[2] , lub średnioperskim[1] , z uwagi na liczne wpływy tego języka na partyjski[4] .
Pierwszym badaczem tekstu był francuski orientalista Edgard Blochet, który opublikował informacje na jego temat w 1895 roku[4] . Rękopis został napisany w formie prozaicznej. Jako pierwszy za poezję uznał go francuski lingwista Émile Benveniste[2] .
Utwór prawdopodobnie stanowi przeróbkę starszego dzieła w języku partyjskim[4] . Ma charakter alegoryczny. Opowiada o dyskusji, jaką drzewo (z kontekstu można wywnioskować, że chodzi o palmę[2] ) prowadziło z kozą[2][4][1] Poemat ma również charakter swoistego katalogu słów (przypuszczalnie o charakterze mnemotechniki lub źródła wiedzy) dotyczących: ubrań, żywności, napojów, instrumentów, wonności, broni, przedmiotów codziennego użytku, czynności religijnych[2] .
Tekst był różnie interpretowany przez badaczy: jako zestawienie dwóch wyznań: zaratusztrianizmu (koza) i asyryjsko-babilońskich religii pogańskich (palma), bądź jako manifestacja różnicy pomiędzy życiem pasterskim (koza) a rolniczym (palma)[2] .
Dzieło przełożyła na język polski Kinga Maciuszak. Przekład opatrzony szczegółowym komentarzem został opublikowany w 2007 roku.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Maciuszak 2007 ↓.
- ↑ a b c d e f g Tafażżolī 1995 ↓.
- ↑ Faraaz, Hosseini 2016 ↓.
- ↑ a b c d Shaki 1975 ↓.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ali Asghar Faraaz, Alireza Hosseini. History of Literature in the 4th century. „International Journal of Humanities and Cultural Studies”, s. 2079, 2016-03. ISSN 2356-5926. (ang.).
- Kinga Maciuszak: Średnioperski poemat „Drzewo Asyryjskie” i jego partyjska geneza. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2007. ISBN 978-83-7188-969-1.
- Mansour Shaki. Observations on the Draxt ī āsūrīg. „Archív Orientální”, s. 64, 1975. Orientální ústav AV ČR. ISSN 0044-8699. (ang.).
- Aḥmad Tafażżolī: Draxt ī āsūrīg. W: Encyclopaedia Iranica. T. VII/5. 1995-12-15, s. 547-549. [dostęp 2017-01-12].