Język partyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parthava
Obszar Partia
Liczba mówiących martwy
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
*Języki indoirańskie
**Języki irańskie
***Języki zachodnioirańskie
****Języki północno-zachodnioirańskie
*****Język partyjski
Pismo/alfabet pahlawi, aramejskie, manichejskie
Status oficjalny
Regulowany przez brak oficjalnej regulacji
Kody języka
Kod ISO 639-3 xpr
IETF xpr
Glottolog part1239
SIL xpr
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język partyjski - wymarły, zachodnioirański język okresu średnioirańskiego. Był używany w starożytnej Partii, na terenie dzisiejszego Iranu. Był językiem urzędowym obok języka greckiego w okresie Arsacydów między III w. p.n.e. a III w. n.e.

Pismo i teksty[edytuj | edytuj kod]

Najstarsze zapiski języka partyjskiego to ostraka z Nisy koło Aszchabadu z I w.p.n.e. Język partyjski zapisywany był, podobnie jak średnioperski, uproszczonym pismem aramejskim, zaś przez Manichejczyków - pismem manichejskim. Posługiwał się zaledwie 17 literami.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]