Dwór Franciszka Piątkowskiego w Rzeszowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dwór F. Piątkowskiego
Obiekt zabytkowy nr rej. A – 333 ( z 22. 08. 1968)
dwór od strony ulicy Reformackiej
dwór od strony ulicy Reformackiej
Państwo  Polska
Miejscowość Rzeszów
Adres Reformacka 4
Typ budynku dwór
Styl architektoniczny regencja/barok
Architekt K. H. Wiedemann
Kondygnacje 2 + piwnice i poddasze
Rozpoczęcie budowy przed 1730 r.
Ważniejsze przebudowy XIX, 1920 r.
Pierwszy właściciel Franciszek Piątkowski
Kolejni właściciele rodziny: Szterbachtów, Hinglerów, Tabińskich, Neumanów, Lenkowskich
Położenie na mapie Rzeszowa
Mapa lokalizacyjna Rzeszowa
Dwór F. Piątkowskiego
Dwór F. Piątkowskiego
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Dwór F. Piątkowskiego
Dwór F. Piątkowskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dwór F. Piątkowskiego
Dwór F. Piątkowskiego
Ziemia50°02′01″N 22°00′17″E/50,033611 22,004722
Strona internetowa

Dwór zlokalizowany jest w rzeszowskim Śródmieściu przy ulicy Reformackiej. Budynek powstał przed 1730 roku dla nadwornego bibliotekarza rodziny Lubomirskich - F. Piątkowskiego. Budynek wznosi się na planie prostokąta, bokiem do ulicy. Sąsiaduje z założeniem dworskim Skrzyńskich i ogródkiem jordanowskim. Po drugiej stronie ulicy znajduje się kościół garnizonowy. Kolejnymi właścicielami byli Szterbachtów, następnie Hinglerów, później Tabińskich, z wyjątkiem 3 lat kiedy posesja należała do Neumanów, a od 2003 r. należy do Lenkowskich.

Budynek jest w swej formie prosty. Front podzielony jest symetrycznie 2 rzędami okien. Nad głównym wejściem, na wysokości poddasza widoczny jest zrekonstruowany szczyt, który usunięto w XIX wieku. Fasada podzielona jest na 3 części, z których środkowa lekko występuje i jest zdobiona boniowaniem. 2 części boczne posiadają po 4 (2 x 2) prostokątne okna. Na fasadzie widoczne są typowe dla regencji maski, girlandy, zwisy kompanulowe, rozetki. Wnętrze, a zwłaszcza parter posiadało charakter reprezentacyjny, o czym świadczą rozmieszczenie pomieszczeń i bogate polichromie. Na szczególną uwagę zasługuje obramienie komina w postaci malowidła 2 popiersi na pilastrach, pochodzące z XIX wieku i zrekonstruowane kilka lat temu. Freski ścienne natomiast pozostawione są jako fragmentaryczne relikty[1]. Obecnie w budynku mieści się szkoła językowa.

Przypisy

  1. Skarby podkarpackie, nr 2 2007

Zobacz też[edytuj]