Edward Courtney Boyle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Edward Courtney Boyle
Edward Courtney Boyle na pokładzie HMS E14
Edward Courtney Boyle na pokładzie HMS E14
 Rear Admiral Rear Admiral
Data i miejsce urodzenia 23 marca 1883
Carlisle, Kumbria
Data i miejsce śmierci 16 grudnia 1967
Ascot, Wielka Brytania
Przebieg służby
Lata służby 1904 - 1932, 1939 - 1943
Siły zbrojne Royal Navy Royal Navy
Jednostki HMS Holland 1, HMS D3, HMS E14
Stanowiska dowódca HMS D3, HMS E14
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Wiktorii (Wielka Brytania) Kawaler Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Włochy) Kawaler Legii Honorowej (Francja)

Edward Courtney Boyle (VC) - (ur. 23 marca 1883 w Carlisle, Kumbria, zm. 16 grudnia 1967 w Ascot) – brytyjski admirał, uczestnik I i II wojny światowej.

Edward Courtney Boyle ukończył Cheltenham College. Od 1904 roku służył w Royal Navy. W 1914 roku był dowódcą okrętu podwodnego HMS D3[1].

Od grudnia 1914 roku został mianowany dowódcą wodowanego 7 lipca 1914 roku okrętu podwodnego HMS E14. W 1915 jednostka pod dowództwem Boyla została skierowana do działań wojennych na Morzu Marmara, aby uczestniczyć w operacjach w Cieśninie Dardanelskiej. E14 był drugim, po HMAS AE2, brytyjskim okrętem podwodnym, któremu udało się przedostać przez zapory z pól minowych i dostać na Morze Marmara. Jego misja trwała od 27 kwietnia do 18 maja 1915 roku. W czasie misji E14 zatopił turecką kanonierkę "Nurel Bahr", uszkodziła stawiacz min "Perik I Shevket", ostatnią torpedą zatopił turecki statek transportowy z 6000 żołnierzy oraz bateriami artylerii[2]. Po tej akcji 21 maja 1915 roku Boyle został odznaczony najwyższym brytyjskim odznaczeniem wojennym Krzyżem Wiktorii.

Odszedł ze służby 19 października 1932 roku w stopniu wiceadmirała. W sierpniu 1939 roku w przededniu wybuchu II wojny światowej. Boyle powrócił do czynnej służby. Służył w Londynie na HMS Yeoman jako Flag Officer-in-Charge. Przeszedł w stan spoczynku w 1943 roku.

W grudniu 1967 roku został potrącony przez ciężarówkę i zmarł w szpitalu. Jego Krzyż Wiktorii jest eksponowany w Royal Navy Submarine Museum w Gosport[3].

Przypisy

  1. J.D. Perkins: he Disposition of RN Submarines at the Outbreak of War, 4 August 1914 (ang.). 15 października 1999. [dostęp 26 stycznia 2013].
  2. Innes McCartney: British Submarines of World War I. Oxford: Osprey Publishing Ltd., 2008, s. 36. ISBN 978-1-84603-334-6. (ang.)
  3. The Royal Navy Submarine Museum: Curator's Choice - Victoria Cross, Victoria Cross awarded to Commander EC Boyle VC

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]