Efekt Trommsdorffa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Efekt Trommsdorffa (efekt żelu) – zjawisko występujące w końcowych etapach polimeryzacji, przy dużym stopniu przereagowania monomeru, którego efektem jest przyspieszenie procesu, mogące prowadzić do niekontrolowanych zmian właściwości produktu. Jest ono spowodowane wzrostem lepkości środowiska polimeryzacji, co zmniejsza ruchliwość rosnących makrorodników oraz prawdopodobieństwo wzajemnego zetknięcia się ich i zakończenia łańcucha. Efekt żelu prowadzi do wzrostu masy cząsteczkowej polimeru, ponieważ przy zahamowaniu procesu zakończenia nie zmienia się szybkość wzrostu łańcucha (zwiększona lepkość środowiska nie wpływa na dyfuzję małych i ruchliwych cząsteczek monomeru, które bez trudności przedostają się nadal do "rosnącego" makrorodnika).

Nazwa pochodzi od nazwiska Ernsta Trommsdorffa (1905–1996), który opisał to zjawisko w roku 1948[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Trommsdorff, E.; Kohle, H.; Lagally, P.. Zur Polymerisation des Methacrylsäuremethylesters. „Makromol. Chem.”. 1 (3), s. 169-198, 1948. DOI: 10.1002/macp.1948.020010301. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Porejko, Jerzy Fejgin, Lech Zakrzewski, Chemia związków wielkocząsteczkowych, Warszawa: Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, 1974.

Literatura uzupełniająca[edytuj | edytuj kod]

  • Thomas J. Tulig, Matthew Tirrell. Toward a Molecular theory of the Trommsdorff effect. „Macromolecules”. 14 (5), s. 1501–1511, 1981. DOI: 10.1021/ma50006a070.