Egzamin dojrzałości

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadectwo dojrzałości (1938)

Egzamin dojrzałości – egzamin państwowy, zdawany w formie pisemnej i ustnej na zakończenie nauki w szkole średniej (od 1999 w szkole ponadgimnazjalnej) przed rokiem 2005 (w 2005 zdawali go jedynie absolwenci pięcioletnich szkół średnich zawodowych i pięcioletnich liceów dwujęzycznych). W wyniku reformy edukacji zastąpiony w 2005 egzaminem maturalnym w nowej formule.

W Polsce egzamin dojrzałości wprowadzono w 1812 w Księstwie Warszawskim w szkołach departamentowych[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Winiarz. Stanisława Staszica koncepcja organizacji szkolnictwa w teorii i praktyce. „Rozprawy z Dziejów Oświaty”. XLV, s. 63–83, 2006. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. ISSN 0080-4754.