Ekspres (wspinaczka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ekspres (lewy karabinek służy do wpięcia liny, a prawy wpinany jest w punkt asekuracyjny)

Ekspres – dwa karabinki połączone krótką, usztywnioną pętlą z taśmy. Ekspresy są stosowane do mocowania liny do punktów asekuracyjnych. Użycie ekspresu zamiast pojedynczego karabinka zmniejsza tzw. przesztywnienie przelotów, czyli niekorzystnie skierowane siły utrudniające asekurację oraz tarcie utrudniające wspinaczkę. Dzięki zastosowaniu ekspresów lina w układzie asekuracyjnym porusza sie swobodniej i z mniejszymi oporami.

Karabinek do którego wpina się linę zazwyczaj posiada wygięte ramie zamka, aby ułatwić szybkie wpinanie się. Coraz częściej ekspresy wyposażone są w tzw. stringi czyli różnego typu (zazwyczaj gumowe) stabilizatory, które zapobiegają obróceniu się karabinka względem taśmy.

W celu zmniejszenia masy i bezwładności zamka powstały ekspresy z karabinkami z drucianym zamkiem, tzw. agrafki.

Pętle w ekspresach mogą być różnej długości, zazwyczaj od 8 do 30 cm. Wykonuje się je z nylonu, spectry lub dyneemy. Gdy potrzeba wybitnie długich przelotów jako ekspresu używa się dwóch karabinków połączonych pętlą. Ekspresy tego typu mogą być łatwo wydłużane i skracane.

Ekspresy stosuje się między innymi we wspinaczce z asekuracją od dołu.

We wspinaczce lodowej lub w kruchej skale często używa się ekspresów z absorberami energii.

Historycznie role ekspresów pełniły dwa karabinki łączone taśmą podczas osadzania punktu asekuracyjnego. Oczywistą ideą wydawało się być przygotowanie sobie takiego zestawu, zanim wspinacz wyruszył na wspinaczkę, ich użycie było wówczas szybsze i łatwiejsze: stąd nazwa ekspres.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]