Entosphenus macrostomus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Entosphenus macrostomus[1]
(Beamish, 1982)
Entosphenus macrostomus
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada bezżuchwowce
Gromada cefalaspidokształtne
Rząd minogokształtne
Rodzina minogowate
Rodzaj Entosphenus
Gatunek Entosphenus macrostomus
Synonimy
  • Lampetra macrostoma Beamish, 1982[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status none DD.svg
brak danych
Zasięg występowania
Mapa występowania

Entosphenus macrostomus – gatunek bezżuchwowca z rodziny minogowatych (Petromyzontidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Płd. część Wyspy Vancouver. Występuje w zlewisku dwóch jezior: Cowichan oraz Mesachie. Istnieją również, niepotwierdzone, doniesienia o jego występowaniu na terenie USA.

Budowa ciała[edytuj | edytuj kod]

Osiąga 11,8-27,3 cm. Masa ciała osobnika o długości około 22 cm wynosi około 20 g. Wzdłuż ciała od 59 do 70 miomerów. Procentowe proporcje długości poszczególnych części ciała są następujące: odcinek przedskrzelowy - 14,3 - 17,6 % długości całkowitej, odcinek skrzelowy 9,-12,6 %, tułów 37,5 - 48,2 %, ogon 20,9 - 31,7%, oko 2,2 - 3,5 %, przyssawka 6,5 -11,7 %. Płetwa ogonowa ma kształt łopatkowaty.

Ubarwienie ciała dorosłego, zakonserwowanego, osobnika jest jednolicie ciemne, prawie czarne. Płetwy stosunkowo mocn wybarwione. Linia boczna ciemno pigmentowana.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Ślepice są spotykane w mule lub piasku w spokojnych, przyujściowych (około 100 metrów) odcinkach strumieni wpadających do zamieszkiwanych przez ten gatunek jezior. Osobniki dorosłe schodzą do jezior gdzie prowadzą pasożytniczy tryb życia przez co najmniej 2 lata. Doświadczenia pokazały, że dorosłe są w stanie przetrwać w słonej wodzie, choć unikają jej mimo możliwości dotarcia do morza.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Osobniki dorosłe pasożytują na dwóch gatunkach łososi z rodzaju Oncorhynchus - łososiu Clarka oraz kiżuczu. Wygryzają one rany sięgające głęboko w mięśnie a nawet do jam ciała. Na jednej rybie mogą żerować nawet trzy osobniki entosphenus macrostomus. Od 50 do 80 % ryb występujących w jeziorach zamieszkiwanych przez ten gatunek nosi ślady ataków tego minoga, zaś, szacunkowo,około 15% tych ataków, prawdopodobnie, kończy się śmiercią żywiciela.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Tarło dobywa się na żwirowych płyciznach w jeziorach, bądź w przyujściowych odcinkach wpadających do nich strumieni, mniej więcej między 1 czerwca a 20 sierpnia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Entosphenus macrostomus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. R.J. Beamish. Lampetra macrostoma, a new species of freshwater parasitic lamprey from the west coast of Canada. „Canadian Journal of Fisheries and Aquatic Sciences”. 39 (5), s. 737, 1982 (ang.). 
  3. K. Smith 2017, Entosphenus macrostomus [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2018 [online], wersja 2017-3 [dostęp 2018-03-03] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Entosphenus macrostomus. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 6 maja 2016]