Epthianura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Epthianura[1]
Gould, 1838[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – podkasałka amarantowa (E. tricolor)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina miodojady
Rodzaj Epthianura
Synonimy
  • Aurepthianura[a] Mathews, 1913[3]
  • Parepthianura[b] Mathews, 1913[3]
  • Leachena[c] Mathews, 1916[4]
  • Keartlandia[d] Mathews, 1917[5]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Epthianurarodzaj ptaka z rodziny miodojadów (Meliphagidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii[6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 11-19 cm, masa ciała 7-17 g[7].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa jest połączeniem słów z języka greckiego: εφθος ephthos – „wyrafinowany, wytworny” oraz ουρα oura – „ogon”[8].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Acanthiza albifrons Jardine & Selby

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Łacińskie aureus – „złoty”; rodzaj Epthianura Gould, 1838.
  2. Greckie παρα para – „blisko, niedaleko”; rodzaj Epthianura Gould, 1838.
  3. John Albert Leach (1870-1929) australijski nauczyciel, naturalista.
  4. George Arthur Keartland (1848-1926) angielski kompozytor, owolog, ornitolog, imigrant do Australii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Epthianura, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J. Gould: A synopsis of the birds of Australia, and the adjacent Islands. Cz. 1. Londyn: John Gould, 1837, s. 3. (ang.)
  3. a b G. Mathews. Notes on Epthianura lovensis (Ashby). „The Emu”. 12, s. 205, 1913 (ang.). 
  4. G. Mathews: Austral avian record; a scientific journal devoted primarily to the study of the Australian avifauna. Cz. 3. Londyn: Witherby, 1915-1919, s. 60. (ang.)
  5. G. Mathews: Austral avian record; a scientific journal devoted primarily to the study of the Australian avifauna. Cz. 3. Londyn: Witherby, 1915-1919, s. 78. (ang.)
  6. Frank Gill, David Donsker: Honeyeaters (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 2015-11-01].
  7. Peter Higgins, Les Christidis, Hugh Ford: Family Meliphagidae (Honeyeaters). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, David A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 13: Penduline-tits to Shrikes. Barcelona: Lynx Edicions, 2008, s. 624-626. ISBN 84-96553-45-0. (ang.)
  8. J. A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-04-04]. (ang.)
  9. Nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rodzina: Meliphagidae Vigors, 1825 - miodojady - Honeyeaters (wersja: 2015-10-31). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-11-01].