Eutardigrada

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eutardigrada[1]
Richters, 1926
Hypsibius dujardini
Hypsibius dujardini
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Podkrólestwo tkankowce właściwe
Typ niesporczaki
Gromada Eutardigrada

Eutardigradagromada niesporczaków (Tardigrada), u których nie występują przydatki głowowe, brak kutykularnych płytek na grzbietowej i brzusznej stronie ciała, a pazurki złożone są z gałęzi głównej i bocznej[2]. Występują u nich narządy wydalnicze i kloaka[3]. Do Eutardigrada zaliczane są gatunki lądowe, słodkowodne i tylko nieliczne wtórnie morskie (Halobiotus).

Wyróżniane są dwa rzędy[4]:

Zdolność do anabiozy[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie lądowe gatunki należące do Eutardigrada wykształciły zdolność radzenia sobie w trudnych warunkach środowiskowych poprzez zapadanie w anabiozę (kryptobiozę). W tym stanie mogą przeżyć wiele lat w szerokim spektrum temperatur: zarówno w bardzo wysokiej (nawet ponad 100 °C) jak i bardzo niskiej (bliskiej zera absolutnego). Są wówczas także odporne na promieniowanie rzędu 570 000 rentgenów. W czasie suszy organizmy te mogą przejść w stan anhydrobiozy, w którym pozostają czasami nawet wiele lat, czekając na poprawę warunków środowiska[2]. Tworzą wówczas beczkowate stadia spoczynkowe o mocno zredukowanym metabolizmie[5].

Przypisy

  1. Eutardigrada, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 Łukasz Kaczmarek: Zoologia. Bezkręgowce. Czesław Błaszak (red. nauk.). T. 1. Warszawa: PWN, 2009, s. 694-701. ISBN 978-83-01-16108-8.
  3. Czesław Jura: Bezkręgowce. Podstawy morfologii funkcjonalnej, systematyki i filogenezy. Warszawa: PWN, 2007. ISBN 978-83-01-14595-8.
  4. Peter Degma, Roberto Bertolani, Roberto Guidetti: Actual checklist of Tardigrada species (Ver. 13: 01-06-2010) (pdf) (ang.). 2010. [dostęp 2010-06-30].
  5. Skalski T.: Wprowadzenie do zoologii bezkręgowców. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2009, s. 183-184.