Fabrizio Bernardi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Odkryte planetoidy: 7
(65001) Teodorescu[i] 9 stycznia 2002
(78123) Dimare[i] 10 lipca 2002
(78309) Alessielisa 5 sierpnia 2002
(78453) Bullock 3 września 2002
(99942) Apophis[ii] 19 czerwca 2004
(250370) 2003 TK4 12 października 2003
(413666) 2005 VJ119 7 listopada 2005
(416151) 2002 RQ25[iii] 3 września 2001
(280244) 2002 WP11[iii] 27 listopada 2002
2003 FB5[iii] 26 marca 2003
  1. a b Wspólnie z Andreą Boattinim.
  2. Wspólnie z Royem Tuckerem i Davidem Tholenem.
  3. a b c W ramach programu CINEOS.

Fabrizio Bernardi (ur. 9 kwietnia 1972 w Pomezia) – włoski astronom. Odkrył 7 planetoid, którym nadano numery, z czego 3 wspólnie z innymi astronomami[1], oraz uczestniczył w odkryciu kilku innych w ramach programu CINEOS[2][3][4].

Studiował astronomię na Uniwersytecie w Padwie. W roku 2003 na Uniwersita degli studi di Roma "Tor Vergata" obronił rozprawę doktorską dotyczącą programu CINEOS, z którym aktywnie współpracował. W latach 2003-2006 pracował w Institute for Astronomy Uniwersytetu Hawajskiego, gdzie został jednym ze współodkrywców niebezpiecznie bliskiej Ziemi planetoidy (99942) Apophis. Odkrył także kometę długookresową P/2005 V1 (Bernardi), pierwszą kometę odkrytą w hawajskim obserwatorium Mauna Kea.

Jego nazwiskiem nazwano planetoidę (27983) Bernardi[5].

Przypisy

  1. Minor Planet Discoverers (ang.). W: Minor Planet Center [on-line]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2016-06-22. [dostęp 2016-08-09].
  2. MPEC 2002-R23
  3. MPEC 2002-W52
  4. MPEC 2003-F47
  5. (27983) Bernardi w bazie Minor Planet Center (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj]