Fihrist

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fihrist – największe dzieło Ibn al-Nadima. Według krótkiej przedmowy ma to być wykaz wszystkich książek napisanych po arabsku przez Arabów lub nie-Arabów. Wtedy istniały już księgi (tabaqat) zajmujące się biografiami poetów. Fihrist został wydany w 938 r. Istnieje w dwóch tradycjach manuskryptów lub "wydaniach": bardziej kompletne wydanie zawiera dziesięć "wykładów" (maqalat). Pierwsze sześć z nich są szczegółowymi bibliografiami ksiąg na temat islamu:

1. święte pisma muzułmanów, żydów i chrześcijan z podkreśleniem Koranu i hadis;

2. prace o gramatyce i filologii;

3. historia, biografia, genealogia i podobne;

4. poezja;

5. teologia akademicka (kalam);

6. prawo (fiqh) i tradycja.

Ostatnie cztery wykłady zajmują się nieislamskimi tematami:

7. filozofia i "nauki starożytne";

8. legendy, baśnie, magia, czary, itd.;

9. doktryny (maqalat) wyznań niemonoteistycznych (manichejskich, hinduistycznych, buddyjskich i chińskich);

10. alchemia

Krótsze wydanie zawiera (oprócz wstępu i pierwszej sekcji pierwszego wykładu o pismach i różnych alfabetach) tylko cztery ostatnie wykłady, innymi słowy arabskie tłumaczenia z greckiego, syryjskiego i innych języków razem z księgami arabskimi napisanymi w oparciu o te tłumaczenia. Być może był to szkic a dłuższe wydanie (które jest jedynym powszechnie drukowanym) było rozszerzeniem.