Fonofobia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fonofobia (gr. phōnē, phōnēma 'dźwięk, głos')[1]lęk przed głośnym dźwiękiem. Objawy tej fobii to m.in. irytacja z powodu niektórych dźwięków i strach przed własnym głosem[2]. W skrajnych przypadkach fobia ta prowadzi do mizofonii, czyli nienawiści do dźwięku.

Leczenie fonofobii polega na stopniowej desensytyzacji, która jest prowadzona także przy innych formach fobii prostych[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.