Francisco Hernández Girón

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Francisco Hernández Girón (ur. w Cáceres, zm. 7 grudnia 1554 w Limie) – hiszpański konkwistador.

Do Peru przybył w 1535 roku wraz z przyszłym gubernatorem Blasco Núñez Vela. W walkach o władzę pomiędzy braćmi Pizzaro a stronnikami Almagro nie brał udziału, opowiedział się dopiero po stronie zarządcy ziem hiszpańskich Cristóbala Vaca de Castro. Walczył w bitwie pod Añaquito. W kolejnej bitwie pod Jaquijahuana opowiedział się po stronie wicekróla Pedro de la Gasca, odnosząc zwycięstwo.

13 listopada 1553 roku stanął po stronie buntowników sprzeciwiających się nowym ograniczeniom w wyzyskiwaniu Indian nałożonych przez wicekróla Peru Melchora Bravo de Saravia. Został obwołany kapitanem generalnym. Buntownicy pierwotnie rozbili wojska królewskie 20 marca 1554 roku pod Chuquingą. 8 października został pokonany w bitwie pod Pucarą. Zostali stracony 7 grudnia 1554.

Hernández Girón miał żonę Mencía de Almaraz y Sosa, z którą miał dwójkę dzieci – syna Alonso de Almaraz i córkę Leonor de Portocarrero.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • La epopeya de la raza extremeña en India, Vicente Navarro del Castillo, ISBN 84-400-5359-2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]