Francisco Vallejo Pons

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Francisco Vallejo Pons
Ilustracja
Francisco Vallejo Pons, Warszawa 2011
Państwo

 Hiszpania

Data i miejsce urodzenia

21 sierpnia 1982
Es Castell

Tytuł szachowy

arcymistrz (1999)

Ranking FIDE

2704 (01.05.2022)[1]

Miejsce w kraju

1[2]

FIDE Top 100

32

Gnome-go-next.svg Hiszpańscy arcymistrzowie szachowi

Francisco Vallejo Pons (ur. 21 sierpnia 1982 w Es Castell na Minorce) – hiszpański szachista, arcymistrz od 1999 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W szachy gra od 5. roku życia. Sukcesy odniesione w bardzo młodym wieku (m.in. srebrne medale na mistrzostwach świata juniorów do lat 10 w Warszawie w 1991 oraz do lat 12 w Bratysławie w 1993, jak również na mistrzostwach Europy do lat 10 w Warszawie w 1992, brązowe medale na mistrzostwach świata do lat 10 w Duisburgu w 1992 oraz do lat 12 w Szeged w 1994) spowodowały, iż został uznany za jednego z najbardziej utalentowanych szachistów w historii hiszpańskich szachów.

W roku 1998 zwyciężył (wraz z Miguelem Illescasem Cordobą) w mistrzostwach kraju rozegranych w Linares. W 2000 zdobył w Oropesa del Mar tytuł mistrza świata juniorów do lat 18, a w Aviles tytuł wicemistrza Europy do lat 20. W tym samym roku zwyciężył w otwartym turnieju na Majorce. W 2001 triumfował w memoriale Jose Raula Capablanki w Hawanie oraz w Mondariz rozegrał mecz z Ivanem Sokolovem, zakończony remisem 4 - 4. W roku 2002 po raz pierwszy wystąpił w turnieju elity w Linares. Zajął również I miejsce w Dos Hermanas oraz zdobył srebrny medal (w finale przegrywając z Aleksiejem Szyrowem) mistrzostw Hiszpanii w Ayamonte. W 2004 wystąpił na mistrzostwach świata w Trypolisie, ale został wyeliminowany przez Zoltana Almasi w II rundzie[3]. Rok później zajął XII miejsce w Pucharze Świata w Chanty-Mansyjsku[4]. W 2006 triumfował (wraz z Rusłanem Ponomariowem) w Cuernavace oraz zwyciężył w mistrzostwach Hiszpanii, rozegranych w León. Pod koniec 2007 roku triumfował w cyklicznym turnieju rozegranym w Pampelunie. W 2009 r. zdobył w Palmie de Mallorce drugi w karierze tytuł mistrza kraju. Na przełomie 2010 i 2011 zwyciężył (wspólnie z Wugarem Gaszimowem) w tradycyjnym turnieju w Reggio Emilia, natomiast w 2011 r. podzielił I m. (wspólnie z Nigelem Shortem i Janem Gustafssonem) w Pattayi. W 2012 r. zwyciężył w León, pokonując w meczu szachów szybkich Weselina Topałowa[5].

Wielokrotnie reprezentował Hiszpanię w turniejach drużynowych, m.in.:

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze (stan na wrzesień 2017) osiągnął 1 lipca 2011 r., z wynikiem 2724 punktów zajmował wówczas 20. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród hiszpańskich szachistów[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Top 100 Players May 2022 - Archive. Międzynarodowa Federacja Szachowa, 1 maja 2022. [dostęp 2022-05-01].
  2. Period: May 2022. Rank Spain. Międzynarodowa Federacja Szachowa, 1 maja 2022. [dostęp 2022-05-01].
  3. 2004 FIDE Knockout Matches
  4. FIDE World Chess Cup 2005
  5. Vallejo win the jubilee Ciudad de Leon Masters 3½-2½
  6. OlimpBase. [dostęp 2013-11-25].
  7. OlimpBase. [dostęp 2013-11-25].
  8. OlimpBase. [dostęp 2013-11-25].
  9. Top lists records: Vallejo Pons, Francisco

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]