Fryderyk Tuta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fryderyk Tuta
margrabia Łużyc
Okres

1288

Poprzednik

Henryk III Dostojny

Następca

Diezmann

margrabia Miśni
Okres

od 1288
do 1291

Poprzednik

Albrecht II Wyrodny

Następca

Fryderyk I Dzielny

Dane biograficzne
Dynastia

Wettynowie

Data urodzenia

1269

Data śmierci

16 sierpnia 1291

Ojciec

Dytryk Mądry

Matka

Helena z Brandenburgii

Żona

Katarzyna z Bawarii
od 1287

Dzieci

syn, Elżbieta

Fryderyk Tuta, niem. Friedrich Tuta (ur. 1269, zm. 16 sierpnia 1291) – margrabia Landsbergu od 1285, margrabia Miśni od 1288 i margrabia Łużyc w 1288 z dynastii Wettinów.

Fryderyk był synem margrabiego Landsbergu Dytryka. W 1285 zastąpił ojca na tronie Landsbergu. W 1285 sprzedał część posiadłości arcybiskupstwu Magdeburga. Po śmierci dziadka, Henryka III Dostojnego w 1288 opanował część Miśni i Łużyc. Łużyce już wkrótce jednak utracił na rzecz kuzyna, Diezmanna, który otrzymał też część Landsbergu.

Fryderyk pragnął na powrót połączyć wszystkie ziemie Wettinów pod jednym panowaniem, na przeszkodzie w realizacji tego celu stanęła jednak jego wczesna śmierć w 1291. Wobec braku męskiego potomka Landsberg przypadł jego stryjowi Albrechtowi II Wyrodnemu (ten niemal natychmiast sprzedał go margrabiom brandenburskim). Z tego samego powodu Miśnię zagarnął wkrótce król Niemiec Adolf z Nassau, który stwierdził, że wobec braku spadkobierców Tuty winna ona przejść bezpośrednio w ręce królewskie.

Od 1287 Fryderyk był żonaty z Katarzyną, córką księcia Dolnej Bawarii Henryka XIII. Ich jedyny syn zmarł w niemowlęctwie, mieli ponadto córkę Elżbietę.

Przydomek "Tuta" funkcjonował prawdopodobnie już za życia Fryderyka. Jego pochodzenie nie jest pewne, przypuszcza się jednak, że może pochodzić od słowa Stammler czyli "Jąkała".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Harald Schieckel: Friedrich Tuta. W: Neue Deutsche Biographie. T. 5. Berlin: Duncker & Humblot, 1961, s. 519–520. [dostęp 2009-12-17]. (niem.)
  • Franz Xaver von Wegele: Friedrich Tuto. W: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 7. Leipzig: Verlag von Dunckler & Humblot, 1878, s. 563–564. (niem.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]