Gęstość częstości

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gęstość częstości – wskaźnik wyrażający się stosunkiem częstości danej klasy do rozpiętości przedziału klasowego[1]. Jego zapis matematyczny wygląda następująco:

Gdzie:

- częstość danej klasy w badanej populacji
- szerokość przedziałów, w jakich zostały zaszeregowane wyniki badania

Gęstością częstości można posłużyć się w celu oceny struktury badanej populacji statystycznej, przy różnych rozpiętościach przedziałów.

Przykładowo - jeżeli badana jest ankietowo wysokość zarobków jakiejś grupy społecznej (populacja statystyczna) i ankietowani mogli wybrać jeden z przedziałów:

  1. 1000-1500 (szerokość przedziału (hi) jest równa 500 jednostkom, np. złotym),
  2. 1500-2500 (hi=1000),
  3. 2500-5000 (hi=2500),

wówczas różna szerokość przedziałów może zamazać wyniki badania (zwłaszcza gdy w badaniu zostanie przewidzianych znacznie więcej przedziałów, niż tylko trzy - jak w tym uproszczonym modelu). Dzięki temu wskaźnikowi można uzyskać "regularne rozłożenie wyników", co ma znaczenie przy konstruowaniu czytelnego diagramu i histogramu przedstawiających wyniki badania.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Stanisława Ostasiewicz, Zofia Rusnak, Urszula Siedlecka: Statystyka : elementy teorii i zadania. Wrocław: Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej im. Oskara Langego, 2006, s. 30-31. ISBN 83-7011-783-X.