Przejdź do zawartości

Główny Inspektorat Ochrony Środowiska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Główny Inspektorat Ochrony Środowiska
Państwo

 Polska

Data utworzenia

1991

Siedziba

Warszawa

Główny Inspektor

Hanna Kończal

Zastępca

Marek Kajs

Adres
ul. Chmielna 132/134
00-805 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Główny Inspektorat Ochrony Środowiska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Główny Inspektorat Ochrony Środowiska”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Główny Inspektorat Ochrony Środowiska”
Ziemia52°13′00,4″N 20°59′28,6″E/52,216778 20,991278
Strona internetowa

Główny Inspektorat Ochrony Środowiskaurząd polskiej administracji rządowej wykonujący zadania Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska

[edytuj | edytuj kod]

Główny Inspektor Ochrony Środowiska to centralny organ powoływany przez Prezesa Rady Ministrów i nadzorowany przez Ministra Klimatu. Kieruje działalnością Inspekcji Ochrony Środowiska. Do przełomu lat 1998/1999 miał rangę zastępcy ministra[1].

Kierownictwo[2]

[edytuj | edytuj kod]
  • Hanna Kończal – Główny Inspektor Ochrony Środowiska
  • vacat – I Zastępca Głównego Inspektora Ochrony Środowiska
  • Marek Kajs – II Zastępca Głównego Inspektora Ochrony Środowiska[3]
  • Damian Jakubik – Dyrektor Generalny Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska

Struktura

[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z obowiązującym od 2020 statutem, w skład GIOŚ wchodzą[4]:

  • Departament Inspekcji
  • Departament Kontroli Odpadów
  • Departament Transgranicznego Przemieszczania Odpadów
  • Departament Monitoringu Środowiska
  • Departament Zwalczania Przestępczości Środowiskowej
  • Departament Prawny
  • Departament Administracyjno-Finansowy
  • Departament Informatyzacji
  • Centralne Laboratorium Badawcze
  • Krajowe Laboratorium Referencyjne do spraw jakości powietrza atmosferycznego
  • Krajowe Laboratorium Referencyjne do spraw jakości wód powierzchniowych
  • Biuro Dyrektora Generalnego
  • Zespół do spraw Kontroli i Audytu.

Wcześniej GIOŚ tworzyły inne jednostki. W 1999 były to[5]:

  • Zespół Inspekcji i Orzecznictwa
  • Zespół Monitoringu
  • Zespół Przeciwdziałania Nadzwyczajnym Zagrożeniom Środowiska
  • Zespół Organizacyjny
  • Zespół Ekonomiczno-Administracyjny.

Od 2023 przy GIOŚ funkcjonuje rada naukowa[6].

Inspekcja Ochrony Środowiska

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: Inspekcja Ochrony Środowiska.

Inspekcja Ochrony Środowiska to dwuinstancyjna instytucja, podległa ministrowi właściwemu ds. środowiska, składająca się z Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska i 16 wojewódzkich inspektoratów.

Kompetencje Inspekcji Ochrony Środowiska[7]

[edytuj | edytuj kod]

Kompetencje Inspekcji Ochrony Środowiska na poziomie ustawowym zostały określone m.in. w następujących aktach prawnych:

  • ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska
  • ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska
  • ustawie z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne
  • ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
  • ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie
  • ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach
  • ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów
  • ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji
  • ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym
  • ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach
  • ustawie z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych
  • ustawie z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Stanowisko Głównego Inspektora Ochrony Środowiska powołano w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 września 1980 r. w sprawie Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska oraz wykonywania kontroli w zakresie ochrony środowiska[8]. Wówczas na mocy nowej ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska została powołana jednoinstancyjna inspekcja, która podlegała ministrowi ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa pod nazwą Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska (PIOŚ)[9].

Główny Inspektorat Ochrony Środowiska jako urząd wykonujący zadania Głównego Inspektora Ochrony Środowiska odrębny od struktur wojewódzkich powołano w pierwszych latach transformacji ustrojowej Polski. W 1991 weszła w życie ustawa o Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska, na mocy której nastąpiło połączenie kadr, mienia i zaplecza technicznego jednostek organizacyjnych PIOŚ i Ośrodków Badań i Kontroli Środowiska. Powstała jednolita, dwuinstancyjna instytucja podległa ministrowi właściwemu ds. środowiska. Od tego momentu realizacja ustawowych zadań Inspekcji należała do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska i 49 wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska. W ten sposób wdrożono jednolity system kontroli przestrzegania prawa ochrony środowiska oraz badania stanu środowiska w skali całego kraju[9]. W lipcu 1998 roku Sejm RP, w ramach reformy ustrojowej państwa, znowelizował ustawę o Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska. Jednocześnie wojewódzkie inspektoraty ochrony środowiska weszły w skład wojewódzkiej administracji zespolonej. W 34 miastach powstały delegatury wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska podporządkowane 16 nowym wojewódzkim inspektorom. Wyodrębniono ponadto 32 laboratoria[9].

Od 1 stycznia 2019 r. zadania związane z państwowym monitoringiem środowiska zostały przeniesione z kompetencji wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska na kompetencje głównego inspektora. W ten sposób pracownicy inspektoratów wojewódzkich zajmujący się monitoringiem stali się pracownikami Departamentu Monitoringu GIOŚ. Wojewódzkie laboratoria z kolei stały się jednostkami Centralnego Laboratorium Badawczego GIOŚ[10].

Na przełomie 2020 i 2021 GIOŚ zmienił siedzibę, przenosząc się z dawnego gmachu Dyrekcji Naczelnej Lasów Państwowych przy ul. Wawelskiej 52/54 w Warszawie do dawnego gmachu Instytutu Badawczego Leśnictwa przy ul. Bitwy Warszawskiej 1920 r. 3.

Główni Inspektorzy Ochrony Środowiska

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Ustawa z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej – w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668)
  2. Kierownictwo GIOŚ - Główny Inspektorat Ochrony Środowiska - Portal Gov.pl. gov.pl. [dostęp 2026-02-02]. (pol.).
  3. Marek Kajs zastępcą Głównego Inspektora Ochrony Środowiska [online], Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 2 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-03].
  4. Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 2018 r. w sprawie nadania statutu Głównemu Inspektoratowi Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2022 r. poz. 1867)
  5. Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 1999 r. w sprawie nadania statutu Głównemu Inspektoratowi Ochrony Środowiska (Dz. U. z 1999 r. Nr 29, poz. 274)
  6. Przy Głównym Inspektoracie Ochrony Środowiska powołano Radę Naukową [online], Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 10 marca 2023 [dostęp 2023-03-11].
  7. Dz. U. z 2024 r. poz. 425
  8. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 września 1980 r. w sprawie Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska oraz wykonywania kontroli w zakresie ochrony środowiska (Dz. U. z 1980 r. Nr 24, poz. 96)
  9. a b c Historia – Główny Inspektorat Ochrony Środowiska. www.gios.gov.pl. [dostęp 2017-11-23].
  10. Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1479)
  11. 25 lat Inspekcji Ochrony Środowiska. Na straży bezpieczeństwa ekologicznego RP. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska.
  12. a b Biuletyn nr 2814/III. Sejm RP.
  13. a b Informacja o wynikach kontroli przestrzegania wymagań w zakresie międzynarodowego obrotu odpadami. Najwyższa Izba Kontroli, maj 2004. [dostęp 2021-11-20].
  14. Informacja o realizacji zadań Inspekcji Ochrony Środowiska w 2003 roku – wstęp. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska.
  15. Pismo Wojciecha Stawianego do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska.
  16. Marta Wierzbowska-Kujda: Marek Haliniak Głównym Inspektorem Ochrony Środowiska. Teraz Środowisko, 25 maja 2016. [dostęp 2016-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-01)].
  17. Dr Andrzej Jagusiewicz Głównym Inspektorem Ochrony Środowiska. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 2008-01-15. [dostęp 2019-03-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-04)].
  18. Z dniem 1 lutego 2015 roku Prezes Rady Ministrów, Pani Ewa Kopacz, powołała na stanowisko Głównego Inspektora Ochrony Środowiska Pana Jerzego Kulińskiego. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 2015-02-02. [dostęp 2015-02-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-04)].
  19. Piotr Panek: Historia Inspekcji Ochrony Środowiska.
  20. Marek Chibowski będzie pełnił obowiązki Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 2020.
  21. Nowy Główny Inspektor Ochrony Środowiska [online], Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 20 września 2021.
  22. Krzysztof Gołębiewski powołany na stanowisko Głównego Inspektora Ochrony Środowiska [online], Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, 6 marca 2023 [dostęp 2023-03-11].
  23. Kierownictwo GIOŚ - Główny Inspektorat Ochrony Środowiska - Portal Gov.pl [online], gov.pl [dostęp 2024-04-23] (pol.).
  24. Joanna Piekutowska Głównym Inspektorem Ochrony Środowiska. gov.pl, 16 kwietnia 2024. [dostęp 2024-04-19].
  25. Joanna Piekutowska odwołana ze stanowiska Głównego Inspektora Ochrony Środowiska - Główny Inspektorat Ochrony Środowiska - Portal Gov.pl [online], Główny Inspektorat Ochrony Środowiska [dostęp 2024-12-06].
  26. Nowy Główny Inspektor Ochrony Środowiska [online], Ministerstwo Klimatu i Środowiska, 1 kwietnia 2025.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]