Główny Inspektor Ochrony Środowiska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Główny Inspektorat Ochrony Środowiska
Ilustracja
Budynek Ministerstwa Środowiska RP. Siedziba GIOŚ. Ul. Wawelska 52/54, Warszawa
Państwo  Polska
Główny Inspektor Marek Haliniak
Adres
ul. Wawelska 52/54
00 922 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Główny Inspektorat Ochrony Środowiska
Główny Inspektorat Ochrony Środowiska
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Główny Inspektorat Ochrony Środowiska
Główny Inspektorat Ochrony Środowiska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Główny Inspektorat Ochrony Środowiska
Główny Inspektorat Ochrony Środowiska
Ziemia52°13′00,4″N 20°59′28,6″E/52,216778 20,991278
Strona internetowa

Główny Inspektor Ochrony Środowiska – centralny organ administracji rządowej powoływany przez Prezesa Rady Ministrów i nadzorowany przez Ministra Środowiska. Kieruje działalnością Inspekcji Ochrony Środowiska. Do przełomu lat 1998/1999 miał rangę zastępcy ministra[1].

Inspekcja Ochrony Środowiska to dwuinstancyjna instytucja, podległa ministrowi właściwemu ds. środowiska,składającasię z Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska i 16-tu wojewódzkich inspektoratów. DziałalnościąInspekcji kieruje„określa ogólne kierunki działania Inspekcji” – powoływany przez premiera –Główny Inspektor Ochrony Środowiska.

Cel działania Inspekcji Ochrony Środowiska[2][edytuj | edytuj kod]

MisjąIOŚ jest: kontrola podmiotów gospodarczych, tak by korzystanie ze środowiska odbywało się z poszanowaniem ogólnie przyjętych zasad i norm w tym zakresie; monitorowanie i ocena stanu środowiska oraz dostarczanie władzy publicznej i społeczeństwu informacji o środowisku. Co roku inspektorzy IOŚ wykonująponad 30 tys. kontroli. W 2014 r. przeprowadzili 35 582 kontrole zakładów.

Główne działania Inspekcji to:[3]

  • kontrola przestrzegania przepisów – egzekwowanie obowiązków w zakresie ochrony środowiska spoczywających na podmiotach prowadzących działalność gospodarczą, w tym m.in. poprzez kontrole w zakresie gospodarko wodnościekowejw celu ochrony zasobów wód; kontrole emisji zanieczyszczeńdo powietrza; kontrole składowisk odpadów,
  • kontrola transgranicznego przemieszczania odpadów poprzez, m.in.udzielanie zezwoleń na przywóz, wywóz i tranzyt odpadów;kontrolę prawidłowości funkcjonowania instalacji przetwarzania odpadów, do których przemieszczane są odpady z zagranicy,
  • przeciwdziałanie poważnym awariom poprzez nadzór (coroczne kontrole) zakładów, mogących być sprawcą poważnej awarii i prowadzenie ich rejestru; dokonywanie każdorazowo oceny zdarzeńo znamionach poważnej awarii i nadzór nad usuwaniem ich skutków,
  • kontrola rynku,m.in. poprzezprzeciwdziałanie wprowadzaniu do obrotu lub oddawaniu do użytku wyrobów niespełniających zasadniczych wymagań określonych w dyrektywach nowego podejścia; zapewnienie bezpiecznego dla środowiska i zdrowia ludzi funkcjonowania systemu zbierania i demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz odzysku, w tym recyklingu odpadów powstających z wycofanych pojazdów; zapewnienie bezpiecznego dla środowiska gospodarowania zużytym sprzętem elektrycznym i elektronicznym,
  • koordynowanie i prowadzenie monitoringu środowiska zgodnie zprogramami Państwowego Monitoringu Środowiska – prowadzeniebadań i gromadzenie danych o jakości środowiska w zakresie stanu:
  • powietrza
  • wód,
  • gleb,
  • przyrody,
  • hałasu,
  • promieniowania jonizującego,
  • pól elektromagnetycznych,

Kompetencje Inspekcji Ochrony Środowiska[4][edytuj | edytuj kod]

Kompetencje Inspekcji Ochrony Środowiskana poziomie ustawowym zostały określone m.in. w następujących aktach prawnych:

  • ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska
  • ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska
  • ustawie z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne
  • ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
  • ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie
  • ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach
  • ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów
  • ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji
  • ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym
  • ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach
  • ustawie z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych
  • ustawie z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych.

Historia[5][edytuj | edytuj kod]

Początki działania Inspekcji Ochrony Środowiska sięgają 1980 roku. Na mocy nowej ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska została powołana jednoinstancyjna inspekcja, która podlegała ministrowi ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa pod nazwą Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska (PIOŚ).

W pierwszych latach transformacji ustrojowej Polski weszła w życie ustawa o Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska, na mocy której nastąpiło połączenie kadr, mienia i zaplecza technicznego jednostek organizacyjnych PIOŚ i Ośrodków Badań i Kontroli Środowiska. Powstała jednolita, dwuinstancyjna instytucja podległa ministrowi właściwemu ds. środowiska.

Od tego momentu realizacja ustawowych zadań Inspekcji należała do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska i 49 wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska.

W ten sposób wdrożono jednolity system kontroli przestrzegania prawa ochrony środowiska oraz badania stanu środowiska w skali całego kraju. W lipcu 1998 roku Sejm RP, w ramach reformy ustrojowej państwa, znowelizował ustawę o Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska. Jednocześnie wojewódzkie inspektoraty ochrony środowiska weszły w skład wojewódzkiej administracji zespolonej. W 34 miastach powstały delegatury wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska podporządkowane 16 nowym wojewódzkim inspektorom. Wyodrębniono ponadto 32 laboratoria. Ta struktura funkcjonuje do dnia dzisiejszego.

Kierownictwo[edytuj | edytuj kod]

  • Marek Haliniak – Główny Inspektor Ochrony Środowiska od 25 maja 2016

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej – w związku z reformą ustrojową państwa (Dz.U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668)
  2. Strategia, www.gios.gov.pl [dostęp 2017-11-23].
  3. http://www.gios.gov.pl/images/dokumenty/o_urzedzie/Ogolne_kierunki.pdf
  4. Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska, isap.sejm.gov.pl [dostęp 2017-11-23] (pol.).
  5. Historia Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, www.gios.gov.pl [dostęp 2017-11-23] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]