Głąbigroszek szkarłatny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Głąbigroszek szkarłatny
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad dwuliścienne właściwe
Rząd bobowce
Rodzina bobowate
Rodzaj komonica
Gatunek Lotus tetragonolobus
Nazwa systematyczna
Lotus tetragonolobus L.
Sp. pl. 2:773. 1753
Synonimy

Tetragonolobus purpureus Moench

Głąbigroszek szkarłatny (Lotus tetragonolobus L.) – gatunek rocznej rośliny z rodziny bobowatych. Występuje w krajach śródziemnomorskich, na Cyprze, Kaukazie, w Azji Zachodniej (Turcja) i w Afryce Północnej[2]. Uprawiany jest w południowej Europie, w Anglii i w Europie Środkowej.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina dorastająca do 20 cm wysokości. Korzeń długi, palowy. Jest w całości pokryta włoskami. Liście są złożone z trzech listków. Kwiaty pojedyncze lub po dwie sztuki w kolorze szkarłatnym.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Młode strąki są jadalne, używane są jako warzywo.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1985. ISBN 83-09-00256-4.