Gambit budapeszteński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.

Chess zhor 26.png
Chess zver 26.png
a8 b8 c8 d8 e8 f8 g8 h8
a7 b7 c7 d7 e7 f7 g7 h7
a6 b6 c6 d6 e6 f6 g6 h6
a5 b5 c5 d5 e5 f5 g5 h5
a4 b4 c4 d4 e4 f4 g4 h4
a3 b3 c3 d3 e3 f3 g3 h3
a2 b2 c2 d2 e2 f2 g2 h2
a1 b1 c1 d1 e1 f1 g1 h1
Chess zver 26.png
Chess zhor 26.png
Gambit budapeszteński A51-52

Gambit budapeszteńskiotwarcie szachowe oznaczone kodem ECO A51-52, którego wyjściowa pozycja powstaje po posunięciach:

  1. d4 Sf6
  2. c4 e5

Debiut ten znany był co najmniej od końca XIX wieku, ale swą nazwę zawdzięcza budapeszteńskim szachistom Istvánowi Abonyi'emu, Zsigmondowi Barászowi i Gyuli Breyerowi, którzy w 1917 r. poddali go gruntownej analizie. Wkrótce grany był przez znanych arcymistrzów, szybko jednak znaleziono dla białych drogi do uzyskania przewagi.

Czarne już w tak wczesnym stadium gry poświęcają piona w zamian za inicjatywę, białe jednak zwracając go w stosownym momencie, uzyskują lepszą pozycję.

Współcześnie w partiach silnych szachistów gambit budapeszteński spotykany jest rzadko, regularnie stosuje go australijski arcymistrz Ian Rogers.

Wybrana literatura[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]