Garniec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: góra Garniec.

Garniecjednostka objętości stosowana w Europie od średniowiecza, podstawowa jednostka objętościowa późnego okresu wieków średnich[1]. Nazwę wzięła od naczynia.

Zależnie od wersji:

  • 1 garniec chełmiński = 7,12 litra obowiązywał do 1714
  • 1 garniec krakowski = 2,18-2,26 litra (XVI w.)[1], 2,75 litra
  • 1 garniec warszawski = 3,76-3,90 litra (od XVI w.)[1] 3,77 litra (po 1764 roku)[2]
  • 1 garniec nowopolski = 4 litry (od XIX wieku - po 1819 roku)

35 garnców = 1 kibel; 32 garnce = 1 korzec; 48 garnców = 1 beczka

Dzieli się na 4 kwarty i 16 kwaterek.

Aktualnie wyszedł z użycia. Czasem używana jest kwaterka = 1/4 litra.

Przypisy

  1. a b c Szymański 2001 ↓, s. 169.
  2. Szymański 2001 ↓, s. 170.

Bibliografia[edytuj]

  • Henryk Szymański: Nauki Pomocnicze Historii. Warszawa: 2001.