Gaujiena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gaujiena
Ilustracja
Klasycystyczny pałac w Gaujienie (stan z 2013)
Państwo  Łotwa
Gmina Ape
Populacja (2018)
• liczba ludności

539[1]
Kod pocztowy LV4339
Położenie na mapie Łotwy
Mapa lokalizacyjna Łotwy
Gaujiena
Gaujiena
Ziemia57°31′N 26°24′E/57,516667 26,400000
Portal Portal Litwa, Łotwa i Estonia

Gaujiena (niem. Adsel, dawne formy w języku polskim: Adzel[2], Adził[3]) − wieś na Łotwie w okręgu Alūksne, w gminie Ape, centrum administracyjne parafii Gaujiena, nad rzeką Gaują.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie posiadłość krzyżacka (kawalerów mieczowych), gdzie wybudowano zamek(łot.) w 1236 r., będący siedzibą komtura, zniszczony w 1702 r. w czasie wojny północnej[4].

W 1625 r. majątek został przyznany przez Gustawa Adolfa riksmarskowi Axlowi Gustafssonowi Banérowi(szw.), a następnie odziedziczyła go jego prawnuczka hrabina Catharina Regine Horn. Poprzez małżeństwo stał się własnością barona Carla Gustava von Delwig, który w 1784 r. sprzedał posiadłość Heinrichowi Berensowi von Rautenfeld(niem.). Jego syn sprzedał go w 1818 r. landratowi Adolfowi von Wulf. W rodzinie Wulfów majątek pozostał do wywłaszczenia. Klasycystyczny pałac(łot.) został zbudowany około 1850 r. przez rodzinę Wulffów. Ogromny portyk z sześcioma gigantycznymi filarami został dodany później. Pod koniec XVIII wieku powstał park krajobrazowy. Ostatnim właścicielem był Woldemar von Wulf. Od 1922 r. w zamku mieści się szkoła. Zespół zamku i zachowanych budynków gospodarczych jest obecnie zabytkiem narodowym[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Vietvārdu datubāze (łot.). vietvardi.lgia.gov.lv. [dostęp 2019-02-02].
  2. Janusz Bieniak: Urzędnicy kujawscy i dobrzyńscy XII–XV wieku. Spisy. Warszawa – Kórnik: 2014, s. 34. ISBN 978-83-85213-56-7.
  3. Adził w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  4. a b Lost Places & Unlost Places Baltikum, Lettland, Estland (niem.). lost-unlost-places.de. [dostęp 2019-02-03].