George Kalkoa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
George Kalkoa
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

13 stycznia 1937
Mele (Vanuatu)

Prezydent Vanuatu
Okres

od 30 lipca 1980
do 17 września 1984

Przynależność polityczna

Vanua'aku Pati

Okres

od 8 marca 1985
do 12 stycznia 1989

George Kalkoa (Ati George Sokomanu) (ur. 13 stycznia 1937 w Mele[1]) – vanuacki polityk, dwukrotny prezydent kraju.

Kalkoa był liderem ruchu niepodległościowego, w wyniku którego 30 lipca 1980 państwo to uzyskało niepodległość. Tego samego dnia mianowany pierwszym prezydentem Vanuatu, urząd sprawował do 17 września 1984, kiedy to zmuszony był podać się do dymisji. Niespełna trzy tygodnie później (8 marca) ponownie wybrany prezydentem, władzę sprawował aż do końca kadencji – 12 stycznia 1989. Do jego największych sukcesów zaliczyć należy wprowadzenie Vanuatu do ONZ (1981) oraz Ruchu państw niezaangażowanych (1983).

Od 6 stycznia 1993 do 7 stycznia 1996 był sekretarzem generalnym Komisji Południowego Pacyfiku[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Brian J. Bresnihan, Keith Woodward, Tufala Gavman: Reminiscences from the Anglo-French Condominium of the New Hebrides, 2002, ISBN 978-982-02-0342-6 [dostęp 2019-07-01] (ang.).
  2. International organizations O-W § Pacific Community. Rulers.org. [dostęp 2020-07-08]. (ang.).