George Larner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
George Larner
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 7 marca 1875
Langley
Data i miejsce śmierci 4 marca 1949
Brighton
Wzrost 175 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Wielka Brytania
Igrzyska olimpijskie
złoto Londyn 1908 lekkoatletyka
(chód na 3500 m)
złoto Londyn 1908 lekkoatletyka
(chód na 10 mil)

George Edward Larner (ur. 7 marca 1875 w Langley, zm. 4 marca 1949 w Brighton[1]) – brytyjski chodziarz, dwukrotny mistrz olimpijski z Londynu (1908) na dystansach 3500 metrów i 10 mil.

Nie uprawiał wyczynowo chodu sportowego do 1903, kiedy miał 28 lat. W 1904 i 1905 wygrał chody na 2 mile i 7 mil na mistrzostwach Wielkiej Brytanii (AAA), a także ustanowił 9 rekordów świata, po czym zrezygnował z trenowania chodu, ponieważ przeszkadzało mu to w obowiązkach zawodowych policjanta w Brighton. Szef policji w Brighton zezwolił jednak na treningi Larnera w czasie pełnienia służby i po dwóch latach przerwy Larner powrócił na trasy. Zdobył mistrzostwo AAA na 2 mile w 1908, ale na 7 mil został zdyskwalifikowany[1].

Na igrzyskach olimpijskich w 1908 w Londynie Larner wygrał obie konkurencje chodziarskie: chód na 3500 metrów oraz na 10 mil, oba razy przed rodakiem Ernestem Webbem. Potem znowu wycofał się z wyczynowego uprawiania chodu, ale powrócił w 1911, kiedy zdobył mistrzostwo AAA na 7 mil, po czym ostatecznie zakończył karierę[1].

Później był cenionym sędzią sportowym chodu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c George Larner, olympedia.org [dostęp 2020-08-09] (ang.).