Gleboznawcza klasyfikacja gruntów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gleboznawcza klasyfikacja gruntów – podział gleb na klasy bonitacyjne ze względu na ich jakość produkcyjną, ustaloną na podstawie cech genetycznych gleba[1].

Prowadzenie gleboznawczej klasyfikacji gruntów należy do zadań starosty. Klasyfikacją obejmuje się grunty rolne i leśne.

Gleboznawcza klasyfikacja gruntów przeprowadzana jest w sposób jednolity dla całego kraju, na podstawie urzędowej tabeli klas gruntów. Sposób i tryb przeprowadzania klasyfikacji, a także urzędowa tabela gruntów określone zostały w Rozporządzeniu Rady Ministrów[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2019 r. poz. 725)
  2. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz.U. z 2012 r. poz. 1246)