Starosta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Starosta – stanowisko, które na przestrzeni lat zmieniało swoje znaczenie i funkcje.

  1. W pierwszych wiekach średniowiecza starostą nazywany był naczelnik wspólnoty rodowo-terytorialnej Słowian.
  2. Od XIV wieku (wprowadzenia tego urzędu przez Wacława II) do rozbiorów starosta był urzędnikiem królewskim w Królestwie Polskim i Wielkim Księstwie Litewskim. Wyróżniano kilka rodzajów tego urzędu:
  3. W latach 1918–1939 i 1944–1950 był to podległy wojewodzie kierownik administracji ogólnej na terenie powiatu.
  4. Od 1999 roku starosta jest wybierany przez radę powiatu, kieruje powiatem, reprezentuje go na zewnątrz, jest przewodniczącym zarządu powiatu oraz zwierzchnikiem[1]:
    • sekretarza powiatu, który jako zastępca (powoływany przez radę powiatu) wykonuje wszelkie kompetencje przynależne staroście z zakresu administracji, czyli kieruje starostwem powiatowym ,
    • skarbnika powiatu (głównego księgowego budżetu), który jako zastępca (powoływany przez radę powiatu) wykonuje wszelkie kompetencje przynależne staroście z zakresu finansów,
    • kierowników jednostek organizacyjnych powiatu,
    • powiatowych służb, inspekcji i straży,
    • służbowych pracowników starostwa.

Kompetencje starosty i zarządu powiatu po reformie administracji z 1999 roku[edytuj]

Podejmowanie decyzji w zakresie:

Miasto na prawach powiatu[edytuj]

W przypadku miasta na prawach powiatu zadania, które ustawy nakładają na organy powiatu, wykonują organy tego miasta, wyłaniane i działające na zasadach określonych w ustawie o samorządzie gminnym i w innych przepisach prawa, które dotyczą gmin. Zatem zadania rady powiatu wykonuje rada miasta, a zadania nałożone na starostę i na zarząd powiatu wykonuje jednoosobowo prezydent miasta. Praw powiatu nie może mieć gmina, która ma burmistrza lub wójta.

Ilekroć w przepisach prawa dotyczących właściwości organów mowa jest o staroście, należy przez niego rozumieć także prezydenta miasta na prawach powiatu.

Tytuły odojcowskie[edytuj]

Tradycyjnie syn starosty miał prawo do tytułu odojcowskiego starościc[2], a córka starosty do tytułu starościanka[3].

Inne znaczenia słowa[edytuj]

  • osoba odpowiadająca i dbająca o odpowiedni przebieg uroczystości, zwłaszcza starosta weselny lub starosta dożynek
  • osoba odpowiedzialna za sprawy porządkowe w jakiejś zorganizowanej grupie, na przykład starosta grupy na studiach wyższych (jego obowiązki to, między innymi, konsultowanie decyzji z grupą i podejmowanie działań w imieniu jej członków)

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (Dz.U. 1998 nr 91 poz. 578)
  2. Witold Doroszewski (red.): starościc. W: Słownik języka polskiego [on-line]. PWN. [dostęp 2015-09-18].
  3. Witold Doroszewski (red.): starościanka. W: Słownik języka polskiego [on-line]. PWN. [dostęp 2015-09-18].

Linki zewnętrzne[edytuj]