Starosta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Starosta – stanowisko, które na przestrzeni lat zmieniało swoje znaczenie i funkcje.

  1. W pierwszych wiekach średniowiecza starostą nazywany był naczelnik wspólnoty rodowo-terytorialnej Słowian.
  2. Od XIV wieku (wprowadzenia tego urzędu przez Wacława II) do rozbiorów starosta był urzędnikiem królewskim w Królestwie Polskim i Wielkim Księstwie Litewskim. Wyróżniano kilka rodzajów tego urzędu:
  3. W latach 1918–1939 i 1944–1950 był to podległy wojewodzie kierownik administracji ogólnej na terenie powiatu
  4. Od 1999 w Polsce starosta jest wybierany przez radę powiatu, kieruje powiatem, reprezentuje go na zewnątrz, jest przewodniczącym zarządu powiatu oraz zwierzchnikiem:
    • sekretarza powiatu, który jako zastępca (powoływany przez radę powiatu) wykonuje wszelkie kompetencje przynależne staroście z zakresu administracji, czyli kieruje starostwem powiatowym
    • skarbnika powiatu (głównego księgowego budżetu), który jako zastępca (powoływany przez radę powiatu) wykonuje wszelkie kompetencje przynależne staroście z zakresu finansów
    • kierowników jednostek organizacyjnych powiatu
    • powiatowych służb, inspekcji i straży
    • służbowym pracowników starostwa.

Kompetencje starosty i zarządu powiatu po reformie administracji z 1999 roku[edytuj]

Miasto na prawach powiatu[edytuj]

W przypadku miasta na prawach powiatu zadania, które ustawy nakładają na organy powiatu, wykonują organy tego miasta, wyłaniane i działające na zasadach określonych w ustawie o samorządzie gminnym i w innych przepisach prawa, które dotyczą gmin. Zatem zadania rady powiatu wykonuje rada miasta, a zadania nałożone na starostę i na zarząd powiatu wykonuje jednoosobowo prezydent miasta. Praw powiatu nie może mieć gmina, która ma burmistrza lub wójta.

Ilekroć w przepisach prawa dotyczących właściwości organów mowa jest o staroście, należy przez niego rozumieć także prezydenta miasta na prawach powiatu.

Tytuły odojcowskie[edytuj]

Tradycyjnie syn starosty miał prawo do tytułu odojcowskiego starościc[1], a córka starosty do tytułu starościanka[2].

Inne znaczenia słowa[edytuj]

  • osoba odpowiadająca i dbająca o odpowiedni przebieg uroczystości, zwłaszcza starosta weselny lub starosta dożynek
  • osoba odpowiedzialna za sprawy porządkowe w jakiejś zorganizowanej grupie, na przykład starosta grupy na studiach wyższych (jego obowiązki to, między innymi, konsultowanie decyzji z grupą i podejmowanie działań w imieniu jej członków)

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Witold Doroszewski (red.): starościc. W: Słownik języka polskiego [on-line]. PWN. [dostęp 2015-09-18].
  2. Witold Doroszewski (red.): starościanka. W: Słownik języka polskiego [on-line]. PWN. [dostęp 2015-09-18].

Linki zewnętrzne[edytuj]